var.
Menim zarafatimdan ilk once hec ne anlamayib mat-mat uzume baxsa da,saniyeler sonrasi uz cizgilerinin deyiwmesinden onun da meni tanimagini hiss etdim. Yeqin,qonwu olub da,bele gec taniw olan yegane cutluk biz idik. Onun qeweng uzune xefif bir guluw qondu.
-Kenan.
-He,menem.deyib -narahatsan?soruwanda o yene tebessum etdi ve bow olan eli ile hereketde olan pillekenleri gostererek dillendi.
-Qorxuram. Hec vaxt minmemiwem. Bu defe mecbur oldum.
Onun uwaqsayagi mesum etirafina meni gulmek tutdu

-eve gedirsen?
-he.
-yolumuz eynidi,gedek deyib nezaketli bir wekilde elindeki aldim. O da menimle yanawi geldi. Mawina catanda qapini acib uzune baxaraq zarafatla
-bundan qorxmursan ki?dedim ve baxiwlarimla mawina iware etdim. Uzune xefif bir tebessum cokdu.
-qorxmuram,deyerek arxa oturacaqda eylewdi.
Yol boyu on aynadan ona doyunca baxmaqdan ozumu zorla saxlamiwdim. Men haqda Ilk teessuratini korlamaq istemirdim. Leyla sozun heqiqi menasinda ilk baxiwdan meni ozune awiq ve heyran etmiwdi. Hemin gun beynimi yalniz Leyla mewgul etdi. Hetta gece yuxumu da qacirdi. Done-done bu gun baw verenleri beynimde analiz etmekden yorulmurdum. O qeweng sima gozlerimden,wirin ve melahetli sesi qulaglarimdan cekilmirdi. Uwaqliq dostum Kamranin gediwinin yaratdiqi kederi Leylanin sevinci unutdurmuwdu. Uzumde axmaq bir gulumseme ile gozlerimi bow tavana dikerek onu xeyal etmekden geceni seher etmiwdim. Mene qeribe gelen o idi ki,bu qeder yaxin oldugumuz halda niye bu gunecen onun ferqinde olmamagim idi.
Leyla menim heyatimin yeganesi idi. Omur boyu da bele qaldi. . . .
Gunler otdukce bezen tesadufen bezen de sirf menim isteyimle qarwilawmalarimiz ve unsiyyetlerimiz artdi. Leyla herkesle dil tapan xarakterli oldugundan tez bir zamanda dostyana munasibetimiz yaranmiwdi. Her gun onu ureyime bir addim da yaxin buraxirdim.O,xow,ureyeyatimli ,mehriban bir qiz idi.Gozelliyini xarakteri tamamlayirdi. Munasibetimiz sirf qonwuluq uzerinde quruldugundan ister istemez qarwilawmalarimiz

<< 1 2 3 [4] 5 >>