Balaca bir qızın atası İspaniyanın “en tehlükeli siyasi mehbuslarının” saxlanıldığı hebsxanada mehbus idi. Balaca qız atasını görmek üçün bütün imkanlardan istifade edir, her fürsetde atasının yanına gedirdi.
Bir defe atasının yanına gedende onun üçün çekdiyi şekli de apardı. Ancaq hebsxana qaydalarına göre “ağıllara azadlıqla bağlı nese getire bilecek” şekillerin mehbuslara verilmesi qadağan idi.
Buna göre de balaca qızın çekdiyi quş şeklini qebul etmediler ve ele oradaca cırıb atdılar.
Balaca qız çox üzülmüşdü… Atasına da dedi. Atası da qızına dedi ki, “çox üzülme, gelen defe şekil çekerken daha diqqetli ol.”
Üstünden bir müddet keçdi. Balaca qız yene atasının yanına getdi. Bu defe de şekil çekmişdi. Bir ağac şekli… ve üstünde balaca nöqteler…
Atası maraqla şekle baxdıqdan sonra qızına dedi: “Ne qeder gözel çekmisen bu ağacı”…
Sonra balaca nöqteleri gösterib soruşdu ki, bes bunlar nedir, kiçik meyvelerdir?
Balacaq qız ağzını atasının qulağına yaxınlaşdırıb yavaşca dedi: “Atacan, onlar meyve deyil. Budaqların arasında gizletdiyim quşların gözleridir”