Sakit, isti yay günlerinden biri idi.
Onlar el-ele tutub yolun qirağında
gezirdiler. Küçede işıqlar, maşınların
sesleri ve serin külek var idi. Onlar
bir yerde idiler ve bir-birilerini
sevirdiler.
Herşey bir an içerisinde baş verdi.
İki maşın toqquşaraq onları
ezdi...Partlayış.... qız bedeninde
dehşetli ağrılar hiss etdi ve sesini
çıxara bilmirdi. Oğlan da
yaralanmışdı amma onun kimi
xesaret almamışdı.
Xestexana...... Bu divarlar nece de
oğlana ağır gelirdi. O, bir deqiqe de
olsun qızın başının üstünden
ayrılmırdı ve onun ayılmağını
gözleyirdi. Bu defe otağa tibb bacısı
daxil oldu. Oğlanı yanına çağırdı ve
palatanı terk etdiler.
O yaşayacaq he? –oğlan soruşdu.
Tibb bacısı-Biz elimizden gelen her
şeyi edirik ki, onu xilas ede bilek.
Men size yalvarıram menim ondan
başqa heç kimim yoxdur. Onu xilas
edin.
Tibb bacısı: Söz verirem ki, elimden
gelen her şeyi edecem.
Oğlan göz yaşlarını silerek palataya
qayıtdı. Bu zaman qız başa düşdü ki,
nese baş verir. Ancaq özü de başa
düşürdü ki, sağ qalmaq ehtimalı çox
azdır.
Bu zaman qız soruşdu:
Mene deyin men yaşayacam axı,
men müalice oluna bilecem.
Tibb bacısı: Elbette ezizim, biz
elimizden gelen her şeyi edirik.
Gözlerini aşağı saldı ve otağı terk
eledi....
Bu zaman sevgililer palatada yalnız
qaldılar.
Qız dedi: Söz ver mene ne olur-
olsun sen xoşbext olacaqsan men
bunu istiyirem senden!!!
Oğlan: Sen ne danışırsan! Sen ele
menim xoşbextliyimsen, sensiz men
yaşaya bilmerem!!!
Söz ver mene. Sen özün de bilirsen
ki, veziyyet çox çetindi men emin
olmaq isteyirem söz ver....(ve
qışqıraraq başdadı ağlamağa)
Yaxşı sene söz vermirem, ancaq
çalışacam ve o da qızı qucaqlayaraq
başdadı ağlamağa.
Axşam oldu. Qız artıq yuxuya
getmişdi. Oğlan ise hele de onun
yatağının yanında oturaraq ordan
terpenmirdi.
Bu zaman qız yuxu görürdü hansı ki,
anası onun yuxusuna göylerden
gelerek dedi:
Qızım sabah axşam men senin
dalınca gelecem ve biz tamamile
başqa dünyaya gedeceyik. O
dünyada

[1] 2 3 >>