olunmasa
ölecekdi...Emeliyyat üçünse yeterli
qeder pulları yox idi...Kiçik qız ise
bacısı idi Emilin...5 yaşı vardı...Emil
ise bunları çekine-çekine
danışırdı.....
O ise Emile gözleri yaşlı halda qulaq
asırdı...Emil danışıb qurtardıqdan
sonra ona üzülmemeyini
söyledi...Kömek edecekdi o
Emile...Bankda onun adına pul vardi,
atasından qalmışdı...Emil ilk önce
qebul etmedi amma çox tekidden
sonra qebul etmeli oldu...Borc kimi
anası üçün qebul etdi o pulu...
Emilin anasını emeliyyata aldılar...3
saat davam eden emeliyyatdan
sonra Emilin anası gözlerini
açdı...Hekim artıq tehlükeli bir şeyin
olmadığını dedi...1 hefte
xestexanada qaldıqdan sonra eve
getirdi Emil anasını...Emile iş de
tapmışdı o...Öz işlediyi yerde....Emil
ondan bu qeder yaxşılığı niye
etdiyini soruşanda o cavabında
demişdi:
-Atasızlığın ne demek olduğunu
menden yaxşı heç kim bilmez,
amma görürem sen de artıq bilirsen
bu hissi...Amma men anasızlığın da
ne demek olduğunu bilirem...Ve
istemirem ki, bu hissi sen de
yaşayasan....
Bu hadisenin üstünden 5 il
keçdi...Artıq o Emil ile
evlenmişdi...Çox xoşbext bir aileleri
vardı...Onlar bir-birlerini çox
sevirdiler...
O çox yaxşılıq etdi Emile...Allah da
qarşılığında ona böyük bir
xoşbextlik verdi..

<< 1 [2]