Efsune ayna qarşısında dayanıb
özüne baxırdı... İller nece de
deyişmişdi onu. Neler neler
yaşamışdı bu iller erzinde. Yene de
doğulub böyüdüyü bu şeherde
keçmişi xatırlayırdı: Çox kasıblıq
içinde böyümüşdü, atası onun 10
yaşı olanda ağır xestelenmişdi,
işlediyi zavodun müdiri aylarla maaş
vermediyinden müalice eletdire
bilmemiş ve vefat etmişdi... İller
çetinlikle, yoxsulluqla keçmiş,
Efsune böyümüşdü, Universitete
qebul olduğu il yene de heyatın
çetinliyi ile üz-üze gelmişdi,
imkansızlıq ucbatından tehsilde
üreyince olmayan bir addım atmışdı.
Ele hemin il heyatında çox şey
deyişmişdi onun. Universitetin
Başqa bir fakültesinden öz
hemyerlisi olan biri heyatına
girmişdi, heyatında ilk defe birine
bu qeder güvenib,bağlanmışdı...
Aradan iller keçmiş, vedler verilmiş,
ehdler bağlanmış, aile qurma
planları qurulmuşdu. İlk olaraq
sevdiyi oğlan ailesine açıqlamışdı
veziyyeti, ailenin ise cavabı heç de
xoşagelen olmamışdı. Hetta
qetiyyen qarşı çıxılmışdı, ata çekdiyi
eziyyetleri, xerclediyi pulları oğluna
xatırlatmış, ana ise özünü xesteliye
vurmuş, hetta südünü halal
etmeyeceyini demişdi oğluna. Ve
hetta Efsunenin anasına xeberdarlıq
göndermişdi ki, qızına sahib çıxsın!
Ana ise çox dilxor olmuş, qızına
qarşı artıq xeyli deyişmişdi...
Universitet bitdikde ise genclerin
yolları ailelerin seyi ile ayrılmışdı...
Ve bir gün sevdiyi insan Efsuneye
zeng edib halallıq istemişdi, çünki
nişanlanırdı... Onun nişanlandığı
qızın vaxtile atasının işlediyi zavodun
müdirinin qızı olduğunu Efsune
sonralar öyrenmişdi... Bütün
bunlardan sonra o heyatdan
küsmüş, heyatının en ağır, çetin
günlerini yaşamış bir müddet heç
kime güvene bilmemiş ve heç
zaman aile qurmayacağnı
düşünmüşdü. Üstelik anasının da
onla ters reftarı onu tamamen
heyatdan soyudurdu, qohum-tanış
qızlar bir-bir nişanlanırdı ve her
defe anasının uzun danlaqlarını
eşitmemek üçün hara gedeceyini
bilmirdi. Sonunda ise onu beyenen,
son derece medeni, tehsilli zengin
bir

[1] 2 >>