Təsadüf yoxsa alın yazısı
Bölüm 24
Şəhriyar Ülviyyə ilə yenidən kənarda dayanıb gülməmək üçün özlərini güclə saxlayırdılar. Gülüş hədəfləri isə Nərgiz idi. Nərgiz onlara baxıb – Adam orda can versin siz burda gülün deyincə ikisi də özünü toparlamağa çalışdı. Şəhriyar Bu xəstəxanada yatmayan bir mən qaldım deyincə Ülviyyə ona tərəf dönərək – Allah eləməsin elə demə deyə onun yanağını sığalladı. Şəhriyar isə onun əlini tutub öpdü. Bu səhnəni görən Nərgiz – vicdansızlar burda vicdan əzabından az qala öləcək biri vareee. Sevginiz indiyə qaldı?
- Nərgiz özün günahkarsan. Bəxtin gətirib ki, sadəcə sakitləşdirici idi. Ya birdən başqa dərman olsaydı. Birdən doğrudan da nəsə olsaydı.
- Eee Ülü yaxşıda, onsuzda ürəyim partlayacaq burda.
- Öl elə.
- Ülü..
- Yaxşı çox üstünə getmə. Görmürsən o da pisdir.
- Pis deyil, sadəcə növbəti dəcəlliyinin günahını çəkir. Bir az böyümək lazımdır Nərgiz xanım.
- Şəhriyar ona denən də.. indi ağlayacağam.
- Nərgiz, bağışla, amma Ülviyyə haqlıdır. Bu dəfə çox ağ oldu. Həqiqətən bəxtin gətirdi.
- Onun məni necə tutduğundan xəbəriniz var, qoluma baxın gömgöydür. Nərgizin qolu doğrudan da göyərmiş və qızarmışdı. Ülviyyə ona baxıb – bu nədir? Əli qırılmasın. Deyincə nərgiz dodaqlarının büzüb - Görürsən deyərək əzilib büzülməyə başladı. Şəhriyarda yaxınlaşıb baxınca
- Allah bilir nə demisən ki, belə eləyib.
- Bu nədire hamınız onun tərəfini tutursunuz. Bəs mən?
- Sənin tərəfini tutacaq bir şey göstər? O boyda oğlan palatada xor xor yatır. Ülviyyənin bu sözündən sonra gələn Gülnaz xanım – Nə olub burda, necə oldu oğlan deyə soruşdu. Ülviyyə yaxşı olduğunu deyib atasını soruşdu. Kamal bəy də yaxşı idi, amma onu da yatızdırırdılar ki, bir müddət sakit qalsın. Ona görə hələ heç biri onunla danışa bilməmişdi. Eləcə ayıq olanda sakitcə baş çəkib çıxırdılar. Nərgiz kor peşiman oturacaqda oturub fikrə getmişdi. Düşünüdü ki, doğrudan da bu dəfə ağ elədi. Bu dərman başqa bir şey də ola bilərdi. Fikirləşdi ki, deyəsən Kənan bu