i tənbehlədim ki,Amirə bir söz
deməsin,çünki bilirdim ki,Amir
qaçıb hər şeyi Mehracın ovcuna
qoyacaqdı.Laraya belə
deyəndə xətrinə
dəyirdi,amma bu da bir həqiqət idi,neyləyək?
-Zibeydə,Mehraca de,qoy
tələssin,bəlkə atangil onları
tanıyandan sonra fikirləri
dəyişəcək?
-bilmirəm,bir neçə gün keçsin, (Müəllif : Ruf M-li) atamla özüm
danışacam.
Həmin günü Mehracla çox qısa
danışdım,o yenə atama hər
şeyi deyib demədiyimi
maraqlananda isə -mama deyib,-dedim.Mehrac
həyəcanla
-onda biz sabah gəlirik,-dedi.
-Mehrac,-o mənim sözümü
yarıda kəsib,
-Zibeydəm danışmağa vaxtımız çox olacaq,indi
getməliyəm,mamagillə
danışıb bilet məsələsini həll
etməliyəm,-o sağollaşıb
telefonu söndürmüşdü,mən
isə key kimi oturub qalmışdım.Heç bilmirdim
bundan sonra nə olacaq.Bir
neçə saat sonra anam yanıma
gəldi.
-nolub,niyə elə oturub
qalmısan? -ana,Mehracgil sabah bakıya
gəlirlər.Anam əvvəlcə
tərəddüd dolu baxışla üzümə
baxsa da sonra üzünün
ifadəsini dəyişib,
-qoy gəlsinlər,oğul ona deyərəm ki,atanı razı salib
səni ala bilsin,-key kimi anama
baxıb,
-çox saq ol,çox yaxşı dəstək
oldun mənə,sən atamın necə
biri olduğun bilmirsən,bir dəfə beyninə qoyubsa
ki,Şahmar əmigillə qohum
olacaq deməli öz istəyindən
daş çartlasa dönən deyil.
(Müəllif : Ruf M-li) Amma
yox,məndə onun qızıyam,mən də öz
istəyimdən
dönməyəcəm,düz deyirsən
qoy gəlsinlər,onda mənə
daha asan olacaq,-ancaq
hardan biləydim ki,əsl həqiqətlər bundan sonra üzə
çıxmağa başlayacaq.Sabahısı
günü Mehrac zəng vurub
burda,bakıda olduqlarını
dedi.Qorxurdum,ürəyim yaralı
quş tək çırpınırdı,fikirləşirdim həyəcandandır,nə biləydim
əsl səbəb başqa imiş.Onlar
bakıya gəldikləri günün
səhəri Mehracın atası ilə anası
bizə elçi gəldilər.Mehraca
ünvanımızı deyəndə onun səsi bir anlıq dəyişilmişdi,sə
bəbini bilmirdim,ancaq elə bil
bu onun xoşuna
gəlməmişdi,bilmirəm
bəlkədə mənə elə
gəlmişdi.Anam gələcəklərini bilsə də özünü bilməz kimi
aparırdı,atam isə
gözlədiyimin əksinə çox
təmkinli