BU STATI BIR TÜRKDƏN KOPYALAYIB, TƏRCÜMƏ ELƏMIŞƏM!

Bir imam əfəndi varmış, Namazını tadil-i erkana uyaraq qılmaya çox diqqət edərmiş, camaatı heyran imiş imam əfəndiyə.

İmam əfəndi, bir gün camaata günorta Namazı qıldırarkən, günortanın sünnətində sağına Salam verərkən, ağ saqqallı bir ihtiyar görür.

Sola Salam verir, cəld sağına dönər, baxar ki, ihtiyar yoxdur.

Farza keçər, farz Namazda da eynisi olur.

İmam əfəndi, çaş-baş qalır.

Son sünnətə durur, tam sağa Salam vercək, ihtiyar yenə oradadır.

Sola Salam vermədən, soruşar:
"Müdrik sən kimsən, nəçisən..?
Namazda sağa Salam verərkən varsan, sola Salam verib, geri baxdığımda yoxsan..?".

İhtiyar adam:
"Əgər məni maraqlanırsansa, ardınca camaatını da al bir qaranlıq küçə var, oranı keç?!
Orada dəhşətli dərəcə qorxunc bir küçə var, oranı da keç!
Ondan sonra, yaşıl bir qapı çıxacaq önünə!
O qapının üzərində ''LA İLAHƏ İLLƏLLAH MÜHƏMMƏDÜN RƏSULULLAH'' yazılıb!
O qapıdan gir məni orada tapacaqsan, kim olduğumu ancaq o zaman söyləyərəm!".

İmam əfəndi, cəld camaata dönüb:
"Mənim başımdan belə bir hadisə keçdi, bəs mənimlə gəlirsinizmi..?".

Camaat, çok sevdikləri imamlarını yalnız buraxmaz.

Öncə, qaranlıq küçədən keçərlər.

Qorxunc küçəyə gəlincə, imam əfəndi arxasına baxar ki, camaatdan heç kimsə qalmamış.

Küçə o qədər qorxuncmuş ki, hamısı qaçmışlar.

İmam əfəndi, o küçədən keçmiş və yaşıl qapını görmüş, qapının gözəlliyi gözlərini qamaşdırmış.

Üzərində ''LA İLAHƏ İLLƏLLAH MÜHƏMMƏDÜN RƏSULULLAH'' yazılmış.

Cəld içəri girmiş, içərisi o qədər gözəlmiş ki, imam əfəndi sanki tilsimlənmiş.

İhtiyar adam, orada bir qoltuqda imamı gözləyirmiş.

İmam əfəndi, cəld soruşmuş:
"Dediklərini etdim, dediyin küçələrdən keçtim, ancaq camaatım qorxunc küçəyə gələndə, məni qoyub qaçdılar.
Indi mənə de görək, sən kimsən..?".

Yaşlı adam gülümsəyərək, imam əfəndiyə:
"Mən Əzrail'əm (a.s) və sən günortanın sünnətində, sağa ilk Salam verdiyin zaman məni gördün ya, elə o zaman