- Eşitdiyin. Mən Gülnazı yola gətirərəm.
- O imkan verməsə Ülviyyə..
- Oğlum, dedim axı mən onu yola gətirəcəyəm. Mənim də özümə görə yollarım var... deyib Kamal bəy əlin ilə ürəyini göstərib – bu zəif ürəyə kiminsə nəsə deməyə əsas da Gülnazın nəsə deməyə ürəyi gəlməz. Hər iksi gülümsədi. Şəhriyar Kamal bəyin əlini bərk bərk sıxıb – çox sağolun.. çox çox sağolun. Mənə indi dünyaları verdiniz. Amma bunu edə bilməyəcəyəm Mən Ülviyyəni götürüb getmək istəmirəm. Onu sizin evdən ağ gəlinliklə çıxmasını istəyirəm. Sizin və Gülnaz xanımı xeyir duasıyla.
- Oğlum sizin vəziyyətdə bu mümkün deyil.
- Əsas siz mənə dəstək odunuz, xeyir duanızı verdiniz. Demək ki, geri qalan hər şey düzələcək.
Kamal bəy gözləri dolmuş halda – qızım çox şanslıdır deyincə Şəhriyarın ona cavabı onu daha da kövrəltdi.
- Əsl mən şanslıyam ki, onun sevdiyi mənəm
Gülnazla Ülviyyə dəhlizdə narahat halda əyləşərkən kiminsöə təlaşlı halda ağlayaraq onlara tərəf gəldiyini gördü. Qadın hay şüvənlə Kənanın yatdığı palataya tərəf getdi. Şəhriyardla atası haqqında düşünən Ülviyyə Nərgizi və Kənanı tamam unutmuşdu.
Nərgiz isə palıatada işdən ağlayaraq Kənanın əlini bərk bərk sıxıb öpürdü.
- Kənan nolar, yalvarıram, aç gözünü və denən ki, yaxşıyam. Nolar qalx ayağa.. mənə bunu yaşatma. Allahım bunu mənə niyə edirsən. Mənim heçmi xoşbəxt olmağa haqqım yoxdur. Niyə kimi sevirəm əlimdən alırsan axı deyə üsyan edərkən Kənan ürəyində “Vallah nərgiz bircə sevdiyini mənə də etriaf elə gözümü açacağam söz.” Deyə danışırdı. Palataya hay şüvənlə girən qadın Kənanı görüncə lap içini çəkib ona tərəf qaçdı. Nərgiz qadına baxıb geri çəkildi, tanımadığından düşündü ki, yəqijn anasıdır. Amma Kamran bəyin həyat yoldaşının dünyasını dəyişdiyinidə bilirdi. Heç nə anlamadan geri çəkilincə Qadın nərgizə dönüb, bəs deyirdilər eləcə dərman vurulub yatır. Bu ki meyidə oxşayır. Cannn Kənanım can.. İçəri daxil olan tibb bacısını görüncə qadın onun yaxasından yapışıb – qızım noldu bu ayılmadı, mənə dedilər ki, eləcə