istemirem. Başa düşürsen?
- He, he elbette.
- O zaman çağırıb oturub danışmaq lazımdır. Uşaqlar keçmişde yaşanıb bitmiş bir hadise üçün ezab çekmemelidirler. Ele sen de. Sen bunu bil ki, sen menim alın yazımsan. O ise sadece heyatına giren tesadüf idi.
Gülnaz başını yelleyerek, gülümsedi.
Şehriyarla Ülviyye ise her zamankı kimi narahat halada amma bir birilerine sığınaraq dehlizde oturmuşdular. Onlar bu söhbetden bi xeber olduqları üçün her ikisini ne gözlediyini bilmirdiler. Ülviyye başını Şehriyarın sinesinden qaldırıb sakitce onun üzüne baxırdı. Şehriyar ona göz vuraraq gülümsemişdi.
– atamala ne danışırdınız.
- Mmm.. Atanla... heçç.. sizi tek qoymadığıma göre teşekkür edirdi.
- Başqa?
- Başqa?....mmm he bir de dedi ki, sen çox yaxşı oğlansan, menim de bir balaca, decel qızım var, gel onu verim sene.
- Ee Şehriyar besdir. Ciddi soruşuram
- Men de ciddi cavab verirem
- Şehriyar!
- Ooo sesinizi mene yükseldirsiniz Ülviyye xanım?
- Şey... bağışla.. Men sadece narahatam.
- Gel bura...deyerek Şehriyar onun başını yeniden sinesine qoydu. – narahat olma. Heç ne demedi. Her şey qaydasındadır. Şehriyarın telefonun çalması ile onlar yeniden ayrıldılar. Şahazın zeng vurması artıq Şehriyarı narahat edirdi. Belli idi ki, ata anası onu rahat qoymayacaqlar. Ülviyyeye gelirem deyib yeniden oradan uzaqlaşdı.
- Ana?
- Oğlum bu günlük tez gel eve, axşam qonağımız var.
- Ana qonağın yeridir. Demirem sene xestexanadayam.
- Oğlum başa düşürem, amma atan da çağırır seni.
- Ana, getmeliyem. Meni gözlemeyin.
- Alo Şehriyar, oğlum,
- Ata.
- Oğlum, xahiş edirik bu günlük üzrxahlıq ele gel eve.
Şehriyar atasına redd cavabı vere bilmediyi üçün dişini sıxıb – yaxşı ata deye bildi.
Ülviyyenin yanına qayıdanda – Ülüm men bu günlük bir az tez gedeceyem.
- He, elbette, neçe gündür burda yesir oldun.
- Ele deme, mene senin yanında xoşdur.
- Bilirem. Amma sen de dincelmelisen. Hem atam yaxşıdır get narahat olma.
Şehriyar sağollaşıb getdikden sonra

<< 1 2 [3] 4 5 >>