gətirdiyini
dedi.Heç nə yemək istəmirdim,nə istədiyimi
özümdə bilmirdim o
an,düzünü desəm heç Mehracı
görüb bunun həqiqət olub
olmadığını soruşmaqda
gəlmirdi içimdən,niyə olub nə səbəbə olub bunlar məni
daha az narahat edirdi,tək
məni narahat edən bu idi
ki,məndən bunu niyə
gizləmişdi.Mən yalnış insanı
seçmişdim,o insanı ki məndən nələrisə gizləyə bilmişdi,bu
gələcəkdə də belə olacaqdı
bəlkə.
Anamın çox diltökmələrindən
sonra bir-iki dişləm almışdım
ki,yenidən aşağıdakı səslər yüksəldi.Mehracgil
gəlmişdi.Bu əsl dəhşət
idi,Cümşüd azca qalırdı onu
öldürə,Mehrac isə günahını
bilən insanlar kimi qollarını
yanına salıb heykəl kimi dayanmışdı.Heç bir kəlimə
demirdi.Bilmirəm
xoşbəxtlikdən idi,ya qismət
belə gətirmişdi,bizim
çağırdığımız qonaqların
demək olar heç biri gəlməmişdi hələ.(Müəllif :
Ruf M-li)Dünəndən bəri
boğazıma yığılan qəhər
mirvari kimi ard-arda düzülüb
yanağıma süzülürdü.Heç nə
edə bilmirdim,kaşki Mehrac bunu əvvəldən demiş ola
idi,bəlkə onda onun tərəfini
tuta bilərdim.Anamın huşunu
itirməsi ilə Cümşüd Mehracgili
qovdu,bu biyabrçılıqdan sonra
necə özümüzə gələcəkdik bilmirəm.Günlərlə evdən
çıxmadıq heç birimiz,sanki
alnımızda qara bir ləkə
daşıyırdıq.Bizi
qınamayın,mənim ailəm üçün
bu daşınılmaz yük idi.Mehrac bir neçə dəfə zəng vurmuş
götürməmişdim,mesajları isə
bir-birinin bənzəri idi.
-hər şey siz düşündüyünüzdən
çox fərqlidir imkan verin izah
edək.Lakin gec idi.Axırıncı mesajında ona belə cavab
yazdım.
-hər şey bitti,bizim yollarımız
burda ayrılır,elvida.Özümə
necə bunu qəbul etdirmişdim
bilmirəm,bunu yazmaq mənə çətin gəlməmişdi,nədən
niyə belə arxayın idim onu da
anlamırdım.Anla
madan,dinləmədən birinə
hökm kəsirdim və bu biri
mənim sevdiyim şəxs idi.Özümü yıxılmamış kimi
göstərməyə çalışsamda
qəlbim sınmış şüşə kimi
idi,mənə ən çox təsir edən
isə Mehracgilin belə asanlıqla
getmələri,bizə hər şeyi izah etməyə israr etməmələri
idi.Lara da bir neçə dəfə
zəng vurmuşdu,lakin indi
Mehracı