keçib
zəng vurma səbəbini dedi. -bu gün mənim ad
günümdür,mama yaxşı stol
açıb,sizinkiləri də dəvət
ediblər,istəyirəm səni xüsusi
dəvət edim,gələrsən?,-bir
anlıq Mehracın ad gününü xatırlamışdım,ilk öpüşümüz
gözlərim önunə gəlmişdi.Axı
nə baş vermişdi,niyə bu gün
ancaq onu düşünürdüm?Hətta
bir anlıq içimdə ona nifrət də
etdim ki,niyə indi dəstəyin digər ucundakı o deyil,niyə
məni belə asan buraxdı.Ah
Mehrac!İndi hardasan
görəsən?!
-Zibeydə,ordasan?,-mən
Nəsiblə danışdığımı unutmuşdum deyəsən.
-hə,hə gələrəm,təbrik
edirəm indidən,-deyib zəngi
sonlandırdım.Evə gəlib
Nəsibin ad gününə getmək
üçün hazırlaşırdım,sonra anamgillə onlara getdik.Hər
kəs hədiyyəsini verəndən
sonra süfrə arxasına
keçildi,qədəhlər
qalxır,sağlıqlar
deyilir,qədəhlər boşalır və yenidən dolurdu.(Müəllif : Ruf
M-li) Elyagildə məclisdə
idilər,bu gün yenə Ədilə xala
mənə bir neçə ay əvvəlki
kimi,daha doğrusu gəlini kimi
davranmağa başlamışdı.Bu dəfə Elyada ona qoşulmuş
kimi idi.Mənim sağımda Selcan
əyləşmişdi,ondan sağda isə
anam.Anam əyilib qulağıma,
-bunlar deyəsən yenə səni
gəlinləri kimi görməyə başlayıblar,-deyəndə bunu
Selcan da eşitmişdi.O
təəccüblü halda mənə
baxırdı, ona
- sonra deyərəm-deyib,a
namdan daha bu barədə danışmamasını xahiş
etmişdim.Çay süfrəsi
verilərkən biz cavanlar yuxarı
qalxıb söhbətləşməyə
başladıq.Selcan yenicə
burnunu plastik əməliyyat etdirmişdi.Elya da ona baxıb
həvəsə düşmüşdü,Selcandan
həkimi soruşurdu,biraz sonra
Nəsib Malik və digər əmisi
oğlu ilə yuxarıya qalxıb
yanımıza gəldilər.Nəsib əylənməsini bilən,deyib-gül
məyi sevən biri idi,həmişə
də Selcanla bir araya gələndə
mütləq gülməli nəsə baş
verirdi aralarında.Bu dəfə də
elə olmuşdu.Selcanın, -əşi burnumuda kəsdirdim
məni alan tapılmadı,-sözünə
Nəsib
-yəqin zaman keçdikcə dəyər
azalır ,-demişdi.Selcan nazlanıb,
-əksinə,mən zaman keçdikcə daha da dəyərlənirəm-dedi.
-onda endirim kanpaniyasını
gözləyirlər,-Nəsibin cavabı
bizi o qədər