qayıdıb dedi:

Hökmdar, karvan Rey şəhərindən gəlir.

Sultan ondan soruşdu:

Bəs hara gedir?

Adam susdu, çünki bunu soruşmaq ağlına gəlməmişdi. Sultan başqa bir əyana tapşırıq verdi:

Sən get öyrən ki, karvan hara gedir?

Adam qayıdandan sonra məlumat verdi:

Yəmənə gedirlər.

Hökmdar xəbər aldı:

Görəsən, yükləri nədir?

Amma göndərilən adam bu suala cavab gətirməmişdi. Padşah üçüncü adamı yolladı. O da gəlib, karvanın yükünün parçadan ibarət olduğunu söylədi. Hökmdar bu dəfə də kifayətlənməyib xəbər aldı:

Qayıdanda Yəməndən nə almaq fikrindədirlər?

Bu sualın da cavabı naməlum qaldı. Bu minvalla otuz adam karvanın yanına gedib-gəldi, amma heç birinin cavabı sultanı qane etmədi. Axırda Sultan Mahmud Ayazı çağırmağı əmr etdi. Ayaza birinci adama verdiyi tapşırığı verdi:

Get soruş ki, bu karvan haradan gəlir?

Ayaz gedib karvanbaşı ilə görüşdü, qayıdıb bayaq sultanı maraqlandıran bütün məsələlər haqqında ətraflı məlumat verdi. Sultan üzünü yanındakılara tutub dedi:

İndi bildinizmi Ayazı niyə sizin hamınızdan üstün tuturam? Sizin otuz dəfəyə gördüyünüz işi o bir dəfəyə görür.

Sultan Mahmud saray xəzinələrinin açarını da Ayaza etibar etmişdi. Saray əyanları yenə dözməyib sultana xəbərçilik etdilər: “Ayaz xəzinədən oğurluq edir. Öz otağında bir sandığı var. Tez-tez otağına gedib xəlvətcə sandığı açır, orada eşələnir. Yəqin ki, sizdən oğurlayıb sandığa yığdığı qızılları sayır”.

Hökmdar deyilənləri yoxlamaq qərarına gəldi. Bir gün Ayaz otağına çəkiləndə Sultan Mahmud qəfildən qapını açıb içıri girdi. Gördü ki, Ayaz həqiqətən sandığın qabağında oturub. Amma qızılları saymır, ağlayır. Hökmdar soruşdu:

Ayaz, niyə ağlayırsan?

Ayaz sandığın içindən bir dəst nimdaş paltar, bir cüt çarıq çıxarıb ona göstərdi:

- Hökmdar sağ olsun, bunlar siz məni saraya gətirməzdən əvvəl geyindiyim libaslardır. Onları bu sandığın içində saxlayıram. Hər gün sandığı açıb, bu libasları çıxarır, onlara baxıb öz-özümə deyirəm: “Ayaz, bu günkü