a Quzman onlara qoşulmamış, Mədinədə qalmışdı. Mədinə qadınları Quzmana rişxənd edib onu qorxaq adlandırdılar. O da silahını götürüb özünü döyüş meydanına çatdırdı. Ühüd savaşı başlayanda Quzman qılıncının qınını sındırıb, “ölmək qaçmaqdan daha yaxşıdır” deyə özünü meydana atdı. Səhabələr onun şücaətini heyranlıqla izləyir və tərifləyirdilər. Peyğəmbər isə “o, cəhənnəm əhlidir” deyə, fikrini bildirdi. Səhabələr heyrət içində idilər. Necə ola bilər ki, bu qədər igidlik göstərən bir adam cəhənnəmə getsin?

Quzman ağır yaralandı və onu döyüş meydanından təhlükəsiz yerə apardılar. Yarası çox qorxulu olduğu üçün yaşayacağına ümid yox idi. Müsəlmanlar adətləri üzrə onu şəhadətlə müjdələyib, “gözün aydın, Quzman! Şəhid olacaqsan” dedilər. Quzman isə hiddətlə cavab verdi: “Nə müjdə? Mən yalnız öz qəbiləmin adını batırmamaq üçün savaşdım. Yoxsa döyüş meydanına çıxmazdım”. Bundan sonra ağrıya dözməyib, qılıncının ucunu sinəsinə sapladı və özünü öldürdü. Quzman əvvəla, Allah yolunda deyil, qəbiləsi uğrunda savaşmaqla, ikincisi isə intihar etməklə özünün həqiqətən cəhənnəm əhli olduğunu göstərdi və Peyğəmbərin sözünün doğruluğunu sübuta