mərhəmətindən sui-istifadə etmək də olmaz. Allahın mərhəməti böyükdür, amma hüdudsuz deyil, onun da həddi və sonu var. Allahın mərhəməti Onun ədalətini üstələməz. İlahi dərgahda heç kimin xatirinə heç kimin haqqı tapdanmaz. Bir zərrə yaxşılıq edən də əvəzini görəcək, bir zərrə pislik edən də əvəzini tapacaq.

Şeytanın üçüncü fitnəsi:

“Bu qədər günahdan sonra onsuz da sənə xilas yoxdur. Elə isə, ibadətin nə faydası var?”

Cavabı:

Özünütənqid yaxşı işdir, amma gərək həddi keçməsin. Ümidsizlik məhz şeytanın işidir, çünki onun qiyamətdə cəhənnəmə düşəcəyi qəti məlumdur. Allah ona yalnız məhşər gününə kimi möhlət verib. Amma şeytandan başqa hər kəsin öz günahlarını bağışlatdırma və cənnəti qazanma şansı var. Müsəlman həmişə ümidlə qorxu arasında olmalıdır. Allahın mərhəmətinə ümid onu yaşamağa həvəsləndirir. Allahın qəzəbindən qorxu isə onu qudurğanlıqdan qoruyur.

Şeytanın dördüncü vəsvəsəsi:

“Bir günahla heç nə olmaz”.

Cavabı:

Özümüzü aldatmayaq. İnsan unutqan məxluqdur, etdiyi yaxşılığı həmişə böyük görür, etdiyi pisliyi isə kiçik və yüngül sayır. Mütəmadi olaraq “heç nə olmaz” deyə etdiyimiz tək-tək günahlar ömrümüzün sonunda üst-üstə yığılıb elə nəhəng bir yük əmələ gətirə bilər ki, o yüklə cənnətə yaxın düşməyimiz çətin olar. Unutmayaq, yaxşı işlər günahlarımızı yuduğu kimi, pis işlər də savablarımızı silir. “Əməl kisəsi”nə atdığımız savab buğdalarının çox olduğunu düşünürük. Amma unuduruq ki, bu kisənin içinə günah siçovullarını buraxan da özümüzük. Qiyamət günü kisənin ağzını açanda əlimizə keçən buğda gözlədiyimizdən qat-qat az ola bilər.

(ardı