z müasiri olan ərəb şairi Kə’b ibn Züheyrə hədiyyə etdiyi xirqə (əba) buna misal ola bilər. Kəb əvvəlcə İslam dininə qarşı çıxmış, hətta Peyğəmbəri həcv (təhqir) edən şeirlər yazmışdı. İslam dini güclənəndə Kəb qardaşının məsləhəti ilə Mədinəyə gəlib, Peyğəmbərlə görüş­dü, tövbə edib müsəlman olduğunu bildirdi və Peyğəmbərə həsr etdiyi gözəl bir qəsidəni oxudu. Qəsi­dəni bəyənən Peyğəmbər çiynindəki xirqəni çıxarıb Kəbə bağışladı.

Kəbin ölümündən sonra Müaviyyə xirqəni onun varislərindən 20 min dirhəm gümüş pula aldı. Peyğəmbərin yadigarı əv­vəlcə Əməvi, sonra Abbasi xəlifə­lərinin, daha son­ra Misir məmlüklərinin, 1517-ci ildən isə Osmanlı sultanlarının ixtiyarında idi. 124 sm. uzunluğunda qara qumaşdan tikilmiş bu ge­yim hal-hazırda İstanbuldakı Topqapı muze­yində, Müqəddəs Əmanətlər Ekspozisiyasın­da mühafizə olunur. Osmanlı sultanlarının vaxtında hər il ramazan ayının 15-də xirqəni qızıl san­dıqdan çıxarıb nümayiş etdirir, ətə­yini Zəmzəm suyu ilə isladır, sonra bu suyu təbərrük kimi paylayırdılar.

İmam Rza (ə) Abbasi xəlifəsi Məmunun əmri ilə vəliəhd elan ediləndə o zamanın şiə məzhəbli şairlərindən Di’bil Xüzai Əhli-beyti mədh edən bir qəsidə yazıb İmamın hüzurunda oxumuşdu. İmam Rza (ə) bu qəsidəni xeyli bəyənmiş, hətta deyilənlərə görə, özü ona iki beyt əlavə etmişdi. Sonra İmam, Onun vəliəhdliyi münasibətilə buraxılmış pul sikkələri ilə 10 min dinar pulu və öz əbasını şairə hədiyyə vermişdi. Di’bil İmamın hədiyyəsini canından əziz tuturdu. Qum şəhərinin şiələri xahiş etmişdilər ki, həmin əbanı hansı qiymətə istəyirsə, onlara satsın. Di’bil heç bir məbləğ müqabilində bu hədiyyədən ayrılmağa razı olmadı. Deyirlər ki, axırda əbanı ondan zorla aldılar, tikə-tikə doğrayıb camaatın arasında payladılar, astarını isə özünə qaytardılar. Hətta bundan sonra da şair bu qiymətli təbərrükdən ayrılmadı. Öləndə vəsiyyət etdi ki, əbanın astarını kəfənin altından sinəsi üstünə qoysunlar.

Əhli-beytin sair üzvlərinin də əli dəyən hər şeyi camaat təbərrük kimi əziz