Anası bunu görüb – nc nc nc, mən necə qız böyütmüşəm. Ayıb olsun sənə Nərgiz. Dur get çay gətir. Dur. Mən Kənanla danışmallıyam
- Bəs mən? Mən də söhbətdə iştirak etməliyəm.
- Get çay gətir dedim. Nərgiz suyu süzülə süzülə ayağa qalxıb mətbəxə keçdi. Çayı unudub qulağını qapıya şəklədi ki, nə danışdıqlarını eşitsin. Artıq 1 saat keçmişdi, amma Nərgiz anasının və Kənanın gülüşlərindən başqa heç nə eşitmirdi. Hirsindən lap parlayırdı. Anası qarşısına çıxınca qulağını qapıya çəkləyən Nərgiz özünü toparlayaraq nə oldu deyə soruşunca.
- Çay hanı?
- Çay? Nə çay?
- Lənkəran çayı.
- Nə?
- Az sənin başın haradadır? Demədim get çay qoy. Kənan bu sözə içəridən gələrək müdaxilə etdi. Aynur xalacım, boş ver, bunun qoyduğu çayan nə çıxar. Zəhərləyib eləyər toy qabağı dir du gəl..
- Hə düz deyirsən oğlum.
- Xalacım? Oğlum? Allah mehriban eləsin. Mənim Kənanla evlənəcəyimi düşünürsün...
- Nə?! Bir bu qalmışdı. Yazıq deyil oğlan. Oğlum Kənan narahat olma. Mənim sənə alacağım qız çox gözəldir, üstəgəl bacarıqlıdır. Bu Allahın çayın dəmləyə bilmir, amma Fidan.. bəh bəh bəh. Bir yeməklər bişirir ki...
- Nə Fidan? Ana... Kənan və Aynur xala Nərgizə baxmadan söhbətlərini davam edərkən Nərgiz şok vəziyyətində onlara baxırdı. Arada bir verdiyi reaksiyaya heç kim əhəmiyyət vermirdi. Kənanla sağollaşan Aynur xala qapının yanında dayanan Nərgizi görmürmüş kimi otağa keçib divanın üzərində olan yastıqları düzəldirdi, evə əl gəzdirirdi.
- Mam...mama.... mama deyirəm!
- Ayyy nə var, nə istəyirsən
- Necə yəni nə istəyirsən?
- Onunla nə danışırdınız? Nə toyundan bəs edirdiniz?
- Sənə nə. Demirdin istəmirəm. Vəssalam da mən də gül kimi oğlan boşa getməsin deyə Fidanı alacağam ona.
- O...o...əyri ayaqllı Fidanı?
- əmin qızı haqqında düzgün danış.
- Mən düzgün danışsam onun ayaqları düzələcək bəyəm
- Nərgiz!
- Ana özünü yorma, Kənan onu bəyənən deyil.
- Yooo şəklin göstərdim, razılaşdı. Sabah onlara görüş təyin edəcəyəm.
- Nə?! Ana!? ....mam...mam...maaaammm
-