n burada nə gəzirsən?
- -Evdə canım sıxıldı, xəstəxanaya getdim. Anan evə gəldiyini deyincə sizə gəlmək istədim. Açarı da verdi ki, Ülviyyə yatacaq sakitcə aç keç... ta demire qızı gecə vaxtı evə gəlir
- Şəhriyarla idim
- Orasını bilirəm. O nəydi elə əl qol işarəsi edirdin. Heç abır həya qalmayıbe.
- Sevgidir bu qızım
- Sevgiymiş. Guya biz sevmirik. Bax mənə heç elə şeylər eləyirəm.
- Aha yəni sevdiyini etiraf edirsən.
- Yox. Yəni hə. Yəni indi demədim. Hər halda mən də sevmişəm. Vaxti ilə yəni..eeeee söhbəti yayındırma.
- Nərgiz niyə inad edirsən. Eşşək kimi sevirsən.
- Eşşək özünsən. Səfeh.
- Nərgiz get də evinə.
- Hə indi evindən qovursan? Sağol Ülviyyə xanım. Sağol. Demək Şəhriyar həyatınıza in Nərgiz out hə?
- Az səfehləmə keç mətbəxə. Çay süz gəlirəm.
- Özüm ölüm sən bu üzlülüklə evdə qalardın. Allahdan Şəhriyar çıxdı.
- Sən öz dərdini çək. Sənin bu dəliliklərini Kənandan başqası dözən deyil. Ona da naz atırsan.
- Kənanmış. Onun da başına mən boyda daş düşsün elə. Sevirəm deyir.. daha doğrusu demir. Heç deməyibdə. Indi gedib mənim əyri ayaq əmimqızı ilə evlənir.
- Nə? Kim?
Nərgiz özünü divana atıb ayaqlarını qarnına yığıb çiynini dartı.
- Bu gün bizə gəldi. Anamla danışdılar. Uzun uzadı söhbət oldu. Məni də göndərdilər mətbəxə. Nə qədər elədim qulaq asmağa eşidə bilmədim. Sonra ikisi də ca ciyər olmuş halda dəhlizə gəldilər. Anam onu əyri ayaq Fidanla evləndirəcəyini dedi.
- Yaxşı da.
- Vallah.
- Ayda.. Fidan axı əyri ayaq deyil.
- Ülviyyə bu boyda söhbətdə sənə maraqlı gələn Fidanın ayaqları oldu.
- Dəli zarafat elədim.
- Eləmə zarafat eləmə. Onsuz da zarafat kimi həyat yaşayıram. Nərgiz çiynilərini bükmüş halda dodaqlarını büzüb. – Ülviyyə ya doğrudan evləndirərsə.
- Vallah Aynur xaladır bu. Sən ona bənzəmisən. Əgər eyni xarakterdəsinizssə demək dediyini eləyər.
- Məni də bu qorxudur. Ya gerçəkdən o əyri ayaqla evləndirərsə.
- Az qıza əyri ayaq demə. Gül kimi qzıdır.
- Ülviyyə! Tək təsəllim bu saat onun əyri