ağızna alma.
- Reşad Reşad..
- Ülviyye!
- Reşaddddddddddd
- Mene başqa çare qoymadın Şehriyar Ülviyyeni öpünce Ülviyyeni susdurmuş oldu.
- Şehriyar!
Ülviyye Şehriyarı kimin çağırdığını bilmedi, amma başını utandığı üçün yana çevirib Şehriyarın sinesinde gizletmeye çalışdı.
- Senin burada ne işin var.
- Atam dedi ki, çağırım. Dedim axı seninle işi var. Zülfiyye bu sözleri ele xüsusi vurğu ile dedi ki, Ülviyye başını dönderib ona baxdı. Zülfiyye özünden razı halda gülümsedi.
- Men de sene dedim ki, atanla heç bir ortaq işim yoxdur.
- Indi yoxdur, amma gelecekle bağlı heç kim heç ne bilmez.
- Bu qız ne danışır Şehriyar.
- Boş ver heyatım. Danışırda.
- Mene bax xanım qız.deyerek Ülviyye ona yaxınlaşdı. – ele bilirsen ki, onu sene verecem. Yanılırsan. Isteyir atan yox lap dayın gelsin lap ele emin de gelsin o menimdir.
Şehriyar gözleri dörd olmuş halda Ülviyyeye baxraq bunu ondan gözlemediyini belli edirdi. Zülfiyye ise yene de özünden razı halda gülümseyib.
- Aileler razılaşsın. Qalan her şey boşdur. Senin kimi
Ülviyye Şehriyara teref dönüb – men bunu yolacam deyince Şehriyar öne gelib hele de şok veziyyetinde Ülviyyeni geri çekdi. Zülfiyye ise yene de sözünden dönmeden - Şehriyar senin deyesen xeberin yoxdur, amma atalarımız ortaq işe giribler. Ve bu ortaq işde başqa bir ortaq iş de olmasını qerara alıblar. Bizim toyumuzu.
Ülviyye bu defe elleri boşalıb yanına düşdüyü üçün Şehriyardan aralandı. Gözleri dolmuşdu. Şehriyar ise neyin şokunu yaşayacağını bilmeden gah Zülfiyyeye gah da Ülviyyeye baxırdı. Birden özüne gelerek Ülviyyenin elinden tutub – menimle gel deyerek boka teref yöneldi. Zülfiyye de onların arxasıcna gelerek eve girmişdi. Şehriyar Ülviyyenin elinden tutub qonaq otağına gelince ten ortada dayanıb. – ata , ana. Ülviyyeni tanıyırsınız. Onun valideynlerinin razılığını almışam. Ve biz evleneceyik. Istedim siz de bilseiniz.
Bu ani etiraf Ülviyye de başda olmaqla hamını yerine mismarlamışdı ele bil.
- Oğlum isteyirsen bunu

<< 1 ... 3 4 [5] 6 7 ... 9 >>