a qalırdım maşının ön
şüşəsindən bayıra
tullanam,yaxşı ki,təhlükəsizlik
kəmərimi taxmışdım.Arxaya
söykənib Nəsibə
deyinirdim.Birdən mən tərəfdən maşının şüşəsinin
taqqıltısını eşidib səsimi
kəsdim.Başımı döndərib
gördüyüm üz isə aylardı üzünə
həsrət qaldığım Mehrac idi.Key
kimi ona baxırdım,o isə şüşəsi açmağımı istəyirdi.Şüşəsi
açdım,Mehrac maşının qapısını
açıb,
-düş maşından,-dedi.O yüksək
tonu və qalın səsi üçün yanca
darıxmışdım.Onun səsində qəzəb,hirs,kin,nifrət hər şey
vardı,təkcə sevgi və
şəfqətdən başqa.Nəsib
maşından düşüb ona tərəf
gəlirdi,Mehrac isə mənim
düşmədiyimi görüb özü qolumdan tutub məni düşürdü.
-burax onu!,-Nəsibin sözlərinə
fikir verməyən Mehrac məni
arxasınca dartırdı.Nəsib bizə
yaxınlaşıb Mehracın yaxasından
yapışdı. -intiqamını məndən al,onu
burax!,-Mehrac onun əlini
itələyib, özü onun yaxasından
bir əllə tutudu,
-mən sevdiyim qadını heç vaxt
intiqam üçün istifadə etmərəm,-gözlərim böyümüş
halqa onlara baxırdım,Mehracın
dilindən sevgisini bu halda
eşidəcəkdim demək.Heç
Nəsibdə məndən az
təəccüblənməmişdi. -necə?!
-eşitdiyin,-Mehrac onun
yaxasını buraxıb,-Zibeydəni bir
ilə yaxındır tanıyıram,sevir
əm,o mənimdir,onu nə
sənə,nə də bir başqasına vermərəm,-dedi,sonra isə
onnu gözlərinə nifrət və
kinlə baxıb,-birinin həyatını
məhv etdin,Zibeydənində eyni
taleni yaşamağına icazə
vermiyəcəm,-söylədi.Mən isə heç nə başa
düşmürdüm,axmaq görünüşlü
sifətimlə onlara
baxır,dediklərindən nəsə
anlamağa çalışırdım.Mehrac
məni arxasınca dartıb öz maşınına əyləşdirdi,Nəsib isə
daha heç nə etmədi.Mehrac
maşını işə salmaq istəyəndə
dilləndim.
-mənə hər şeyi izah elə,-o
qaşlarını düyüb dodağının ucundakı kiçik gülüşlə üzümə
baxırdı,-başa sal hər şeyi!,-
səsimi bir ton qaldırıb dedim.O
isə mənə əhəmiyyət
vermədən maşını işə salıb
sürməyə başladı. -vaxtında mənə imkan
vermədin,indidə səbrin olsun,-
əlimi rola atıb necə gəldi
fırladım,Mehrac nərazəti
itirmək üzrə idi.
-dedim məni başa sal,Nəsibi