hardan tanıyırsan,mən kimin
taleyini təkrarlayıram?Yada
sən demə qoy mən deyim
sən də təsdiqlə,siz ikinizdə
eyni qızı sevmisiz bir vaxtlar
düzdü?Nəsib o qıza nəsə edib,səndə bundan ötrü ondan
intiqam almaq istəmisən,buna
görədə səni həbs edib?,-
Mehrac durmadan çabalayan
qollarımı sıxıb bərk
tutudu,maşını dayandırdı. -dəli olmusan?İkimizi də
öldürmək istəyirsən?
-burax məni,-mən burax
dedikcə o daha da məni bərk
tuturdu.
-mən elə bilirdim sən dəyişilərsən,əksinə daha
betər tündxasiyyət olusan,-
deyib məni özünə
yaxınlaşıdırırdı.Aramızda bir
neçə santimert qaldıqda isə,
-niyə sakitləşmirsən,hə!,- dedi.Onun xırıltılı səsi ağlımı
başımdan aldı,Mehrac
istədiyinə nail olmuşdu,təslim
olub sakit dayanmışdım,lakin
onun öpüşlərinə cavab
vermirdim.O isə inadla birləşən dodaqlarımı
aralamağa çalışırdı.Nə qədər
güclü olsan da sevdiyinin
qarşısında zəifsən,dirəncim
boşuna idi,bir neçə dəqiqə
sonra artıq özüm onu öpürdüm.O məni özündən
ayırıb,
-hər şeyi bilmək istəmirsən?,-
soruşdu.Onun gözlərinə baxıb,
-bizim axırımız necə olacaq?,-
dedim.O əlini yanağıma toxundurub,sığalladı.
-iki balaca əl,iki balaca ayaq,iki
deşikli bir balaca burun olacaq,-
dedi.Onun bu bənzətməsi
gülməli səslənsə də gözəl
idi. -bir neçə gün bundan əvvəl
sənə zəng vurmuşdum,telef
onu bir qız açdı,kim idi?,-biz
qadınlar qısqanclıq hissini boğa
bilmirik.Hər şeyi bir kənara
qoyub indi əsas bunu bilmək istəyirdim.O gülüb,
-böyük dayımın qızı,evə
qayıdanda ona böyük podarka
alacam.Həmin günü onlarda
olmuşduq,evə gələndə
telefon yadımdan çıxıb onlarda qalıb.Ona görə də dayım qızı
cavab verib.Mehrac sözünü
tamamlamamış anam zəng
vurdu təlaşla Mehraca baxırdım
o telefonun ekranındakı adı
oxuyub, -qorxma cavab ver,-dedi.Eşidə
cəklərimə hazır olub zəngə
cavab verdim.
-alo?,-səsim ola biləcəyi
qədər yavaş çıxdı.
-qızım gəlmirsiz?!Evdə iş çoxdu,mən tək çatdırmıram,-
anamın heç nədən xəbər
tutumaması bilmirəm daha
yaxşıya əlamət idi,yoxsa
pisə.Hər halda