maşının ön
şüşesinden bayıra
tullanam,yaxşı ki,tehlükesizlik
kemerimi taxmışdım.Arxaya
söykenib Nesibe
deyinirdim.Birden men terefden maşının şüşesinin
taqqıltısını eşidib sesimi
kesdim.Başımı dönderib
gördüyüm üz ise aylardı üzüne
hesret qaldığım Mehrac idi.Key
kimi ona baxırdım,o ise şüşesi açmağımı isteyirdi.Şüşesi
açdım,Mehrac maşının qapısını
açıb,
-düş maşından,-dedi.O yüksek
tonu ve qalın sesi üçün yanca
darıxmışdım.Onun sesinde qezeb,hirs,kin,nifret her şey
vardı,tekce sevgi ve
şefqetden başqa.Nesib
maşından düşüb ona teref
gelirdi,Mehrac ise menim
düşmediyimi görüb özü qolumdan tutub meni düşürdü.
-burax onu!,-Nesibin sözlerine
fikir vermeyen Mehrac meni
arxasınca dartırdı.Nesib bize
yaxınlaşıb Mehracın yaxasından
yapışdı. -intiqamını menden al,onu
burax!,-Mehrac onun elini
iteleyib, özü onun yaxasından
bir elle tutudu,
-men sevdiyim qadını heç vaxt
intiqam üçün istifade etmerem,-gözlerim böyümüş
halqa onlara baxırdım,Mehracın
dilinden sevgisini bu halda
eşidecekdim demek.Heç
Nesibde menden az
teeccüblenmemişdi. -nece?!
-eşitdiyin,-Mehrac onun
yaxasını buraxıb,-Zibeydeni bir
ile yaxındır tanıyıram,sevir
em,o menimdir,onu ne
sene,ne de bir başqasına vermerem,-dedi,sonra ise
onnu gözlerine nifret ve
kinle baxıb,-birinin heyatını
mehv etdin,Zibeydeninde eyni
taleni yaşamağına icaze
vermiyecem,-söyledi.Men ise heç ne başa
düşmürdüm,axmaq görünüşlü
sifetimle onlara
baxır,dediklerinden nese
anlamağa çalışırdım.Mehrac
meni arxasınca dartıb öz maşınına eyleşdirdi,Nesib ise
daha heç ne etmedi.Mehrac
maşını işe salmaq isteyende
dillendim.
-mene her şeyi izah ele,-o
qaşlarını düyüb dodağının ucundakı kiçik gülüşle üzüme
baxırdı,-başa sal her şeyi!,-
sesimi bir ton qaldırıb dedim.O
ise mene ehemiyyet
vermeden maşını işe salıb
sürmeye başladı. -vaxtında mene imkan
vermedin,indide sebrin olsun,-
elimi rola atıb nece geldi
fırladım,Mehrac nerazeti
itirmek üzre idi.
-dedim meni başa sal,Nesibi hardan

<< 1 2 [3] 4 5 6 >>