Gun kecdi FİNAL
9.
Nə edəcəyimi bilmirdim,fikir
lərim qarışmışdı.Bəzən zaman
əlehimizə işləyir,deyəsən
mənimdə əlehimə keçmişdi bu qədər müddət.Əgər
vaxtında Mehraca danışmaq
üçün imkan versə idim hər şey
fərqli olardı bəlkə.Ancaq indi
onu itirmiş kimi hiss edirdim
özümü.Bir axşam Şahmar əmi Ədilə xala ilə bizə
gəldilər.Həmişə olduğu kimi
onlara çay süzüb öz otağıma
çəkildim.Yenə öz fikirlərimə
qapılmışdım.Bu qədər müddət
niyə Mehraca zəng vurmamışdım bilmirəm.Texnol
ogiyanı format etmək
olur,beyni əsla.Beynimdə hər
rəqəmini əzbərə bildiyim bir
nömrəni yığdım.Həyəcanla
zəngə cavab verilməsini gözləyirdim.Telefona cavab
veriləndə isə hər şeydən
əlimi üzdüm.Gənc bir qız səsi
eşidildi.
-alo,-nə deyim bilmədim,belə
anlarda qısqanclıq insanı elə hala salırdı ki,özünün bütün
səhvlərini unudub
qarşındakına nifrətdən başqa
heç nə hiss etmirsən.İkinci
bir ,-alo,-səsindən sonra
telefonu söndürdüm.Ürəyimin başı sızlayırdı,mən bunun
üçünmü günlərlə fikirli
gəzirdim,bunun üçünmü onu
tapmağa çalışırdım?!Məyus
olmuşdum,o məni ikinci dəfə
məyus etmişdi.Biraz sonra anam yanıma gəldi.Özünü
qəribə aparırdı.
-ana,sözlü dama oxşayırsan?,-su
alıma bəndmiş kimi anam
sözə başladı.
-Ədiləgil elçi gəlmək istəyir,atanda bilirsən,çoxdan
razıdır,ancaq yenədə sənində
fikrini soruşmaq istədi.Elə bir
halda idim ki yox deyə
bilməyəcəkdim,əlim hər
şeydən üzülmüş halda, -atam razıdırsa mən də
razıyam,həm kimi
gözləyəcəm ki,siz demiş kim
əminliklə deyə bilər ki
Nəsibdən yaxşısı çıxacaq
qarşıma,özüdə halı-xasiyyəti də mənə uyğundur.
Nə edirdim mən?Mən ki
Nəsibi sevmirdim,Nəsib yaxşı
biridir ,lakin mən və o bir ailə
necə ola bilərdik?Artıq söz
deyilmişdi,geriyə dönüş yox idi,birdə ki axı geridə məni
gözləyən biridə yox idi.Anam
sevincək halda atamla
danışmağa getdi.Bu iki ailə
uzun illər idi dostluq
edirdi,bizim münasibətimiz isə bu dostluğu qohumluqla
əvəzləyib,daha da
möhkəmləndirəcəkdi.Atamgil
danışıb elçilklə hərini bir