Tesadüf yoxsa alın yazısı

Bölüm 28

Şehriyar da evine qayıtmışdı. Anası esebinden çoxdan yatmağa getmişdi. Atası ise qonaq otağında oğlunu gözleyirdi.
- Gecen xeyre qalsın ata
- Şehriyar, bura gel. Danışmalıyıq
- Ata, mence danışdıq. Mne fikrimden dönen deyilem.
- Oğlum başa düşürem sevirsen, amma olmaz. Özün bilirsen. Onun valideynleri de icaze vermez.
- Dedim axı icaze verib. Kamal bey özü şexsen xeyir duasını verdi.
- Nece?
Şehriyar bu bir neçe günde olanları danışıca Selim evvel heç ne demedi, sonra. Başını bulayaraq. – yaxşı tutaq ki, evlendiniz. Xeyir işinzide bir araya gele bilmeyeceyik. Yaxşı dedik lap orada da zorla dayandıq. Sonra sizin evinize
gedib gelmek üçün güdmeliyik ki, onlar ne vaxt çıxacaq o evden
- Ata xahiş edirem. Burda bunları düşünecek yegane isnan Kamal bey idi. Ülviyye de men de yalnız ona göre qalmışdıq. Ne sen ne anam. Bağışla, amma senin zeifliyin olubsa anamın bicliyi olubsa
- Şehriyar düzgün danış!!!
- Men sadece olanları danışıram. Men ve Ülviyye bunu ödememeliyik. Başa düşürsen. Ola biler. Amma keçdi getdi. Indi sen anamla evlisen. Senin de onun da öz ailsei var. Icaze ver men de öz ailemi qurum. Amma öz istediyimle. Men sen deyilem ata. Bağışla, amma bunları demeye mecbur etdin meni. Kamal bey xestexanadan çıxan kimi Ülviyyeni adet enene ile onlardan isteyib üzük taxacağıq. Ve tez bir zamanda da toyumuzu edeceyik. Bu bele olacaq. Istemesinz gelmeyin men adam taparam elçiliye. Seçim sizindir. Menden demek. Gecen xeyre.
Şehriyarın bu sözünü Şahnaz da eşitmişdi. Elleri ağzında qapıda dayandığından Şehriyar onu da görüb. – demek ki, tekrarlamağa ehtiyac qalamdı. Ana ya toya hazırlığını et ya da meni unudun.
Şehriyar otaqdan çıxınca Selim Şahnaza baxdı.
- Selim bir şey de. Denen ki, icaze vermirem
- Ne icaze vermirem. Oğlun bizi valideylikden silir sen ne icazesinden danışırsan
- Yox yox..qoyma.. Sen ona desen ki, iatemirem o elemez.
- Şehriyarı tanımırmışsan kimi danışma
- Yox dedim Selim. Olmaz. Ola

[1] 2 3 ... 6 >>