şükür.... amma.. bunu mənə yox ona de.
- Dəlisən sən. Üzümə deyir ki, Fidanı sevirəm.
- Ay səfeh sən ona de, gör o kimi sevir Fidanı yoxsa səni.
- Yəni deyirsən.
- Hə onu deyirəm
- Demək desəm Fidan səni sevmir...
- Nərgiz!!! Dur cəhənnəm ol, nişanqabağı əsəbləşdirmə. Elə belə yana yana qalacaqsan. Bu gündən mən də əlimdən gələni edəcəyəm ki, Fidanla evlənsinlər.
- Yaxşı da Ülü.. nə dedime mən.
- Canına azzar dedin. Dur cəhənnəm ol. Durr get gör gəldilər. Səsləri gəlir.
- Eee Ülü küsərəm.
- Mən səndən qabaq küsmüşəm tərs keçi.
Nərgiz kor peşiman otaqdan çıxıb Şəhriyarın gəldiyini gördü. Yanında isə bütün yaraşıqlığı ilə hamını kölgədə qoyan Kənan. Heç Nərgiz də pis görünmürdü, gözünün rəngində geyindiyi şifon paltar hər addıımladıqca tərpənir onun bədənini zərfiliyini üzə vururdu. Kənan udqunub güclə Nərgizi qolundan tutub yanına çəkməmək üçün saxlayırdı. Nərgiz onun bu halını görüncə bütün naz qəmzəsi ilə yanından keçmək istəyirdi ki, qonaqlar arasında balaca uşaq onun ayağının altında qalacaqdı az qalsın. Nərgiz yerə sərilincə hamı ətrafına yığışdı. Nərgiz pərt olmuş vəziyyətdə gülümsünüb – hələ yaşayıram narahat olmayın deyib ayağa qalxdı. Kənan ona yaxınlaşıb, - Nərgiz yaxşısan desə də Nərgiz ona baxmadan cəkld Ülviyyəni otağına girdi. Üst başını düzəldib. – gəldilər hazırlaş çıxaq deyərək hamısı çal çağırla nişana getdilər. Açıq havada olduğundan nişan başqa bir abu havayla keçirdi. Gülnaz ətrafa boylanır. Şahnazı axtarırdı. Danışmaq üçün yox. Sadəcə qonaqların yanında pis vəziyyətdə qalmamaq üçün. Nə də olsa hamı bəyin anası ilə tanış olmaq istəyirdilər. Səlimin ona yaxınlşadığın görmədən boylanmağa davam edərkən onun səsinə diksindi
- Salam Gülnaz.
- Aleykuma salam.
- Təbrik edirəm. inşAllah davamını görərik.
- Sağol. Səni də həmçinin. Şəhriyarın anası yoxdur deyəsən. Görünmür.
- Hə o bu izdivacı istəmir. Amma gələcək bilirəm. Yeganə oğlunun xeyir işini buraxmaz..
- Lap yaxşı.. sağol deyə getmək istəyirdi ki, Səlim yenidən onu