cinlendirme. Onun adını çekme.
- Aa bağışla doğrudan axı o Fidanlaaa... (Nergizin öldürücü baxışlarını hiss edince cümlesini deyişib ) yeni o eyri ayaqla evlenmek isteyirdi he?
- Cehenneme evlensinler. Qara cüce kimi balaları olsun. Ciy ciy deye gezsinler ortalıqda.
- Allah eşqine hardan tapırsan bu qarğışları. Bu qeder müddetde noldu bu Fidanla qarşılaşmadılar.
- Ne bilim maraqlandırmır meni. Menden niye soruşursan.
- Yaxşı - deyib Ülviyye ayağa qalxacaqdı ki, Nergiz onu qolundan tutub yeniden yatağa otuzdurub
- Guya o eyri ayaq özünü naza qoyub da bunu görmeye utanırmış da. Özünü ele gösterir ki ele bil rahibedir. Men bilirem onun nece er xestesi olduğunu. Qarşısına kor çıxsa geder. Xoş Kenanın da kordan ferqi yoxdur. Gedib gelib fidanı mene terfileyir. Ay qızın endamı bele, saçı bele, üzü bele, elleri bele. Gözüne girsin o elleri senin. Hele gör nolub. Meni...tesevvür ele meni bunları görüşdürmek üçün beledçi tutublar. Amma men neynedim. Apardım Fidanı Merdekan bağına, qoydum orada dedim gözle gelecek. Kenanı ise gönderdim Malkan bağına. Sonra da dedim Malakanla Merdekanı qarışdırmışam.
Ülviyyenin qeh qehe çekdiyin gören Nergiz özü de ona qoşuldu. – Gülme zarafat elemirem. Hele anamee... doğmaca anam ele bil Fidanın anasıdır. Bilmir neynesin ki, onu ere versin. Tesevvür ele o gün piroq bişirb verib mene ki, apar işe ver Kenana denen fidan bişirib. Men de qeşengce piroqu yolda mehv eledim. Içi başı dağılmış halda yeyilmeyecek veziyyete getirib qoydum Kenanın qarşısına dedim – nuş ele ,adaxlın bişirib.
- Yaxşı da. O da yedi sey. Başım çıxmır da ne tapıbe bu qızda.
- Belke sen de tapa bilmediyin
- Anlamadım?
- Sefeh Nergiz hele de anlamırsan?
- Neyi?
- Off sen çox gözel bilirsen neyi dediyimi. Ikiniz de bir birinizi sevirsiniz.
- O keçmişde idi. Indi başqasını sevir. Menim doğmaca emimqızını.
- He yeni sen sevirdin.
- Az sevmesem niye min hoqqadan çıxıb durum gedim Merdekan bağına o piroqu o güne qoyum.
- Ahaaaa... axır ki, ççox

<< 1 2 [3] 4 5 6 >>