Nərgiz..
- Eşidirəm Nərgiz.
- Tanış ol bu da məşhur Kənan. Görüşməyiniz əfsanəyə döndü nədənsə.
- Salam.
- Ss.aa..ll.amm.. nərgiz danışmalıyıq.
- Fidan anam icazə verib, gedib harada istəsəniz oturub rahat rahat çayınızı içib söhbətinizi edə bilərsiniz. Fidan utancaq baxışlarla Kənana baxarkən Kənan beynində “Ümid edirəm Aynur xala Fidana bütün bunların oyun olduğunu deyib” deyə düşünürdü. Nərgiz isə hikkəsindən heç kimi eşitmir əsəbindən dişlərini qıcayaraq acıqla Fidanla Kənanı tanış edirdi.
- Nə isə siz artıq qalanının özünüz həll edərsiniz, mən getməliyəm.
- Nərgiz dayan.
- Əlvida Kənan.
- Əlvida?
- Kənan bəy.
- Hə.
Fidanın onu səsləməsi ilə ona tərəf baxan Kənan qızın acgöz baxışlarını görüncə - Aynur xala ilə danışmısınız da hə?
- Əlbəttə danışmışam. Amma məncə biz bu oyunu bitirə bilərik .
- Haa ay sağol, mən də onu deyəcəkdim.
- Oy, lap utandım. Demək siz də mənə qarşı boş deyilmişsiniz?
- Nə? Yyoooo yoooo bir dəqiqə nə boşu? Nərgiz gözlə məni deyərək arxasına baxmadan qaçır.
Nərgiz isə gözləri dolmuş vəziyyətdə nişan mərasiminə qayıdır. Üzüklər taxılmış hər kəs xoşbəxt cütlüyü təbrik etmiş alqışlamışdılar. Nərgiz Ülviyyənin yanından bir dəqiqə ayrılmadığından Kənan nə qədər eləsə də onunla danışmağa iman tapmamışdı. Fidan isə hər fürsətdə onun yanına gəlir gülümsəyib onun qoluna girməyə çalışırdı. Aynur xala bunu görüncə onlara yaxınlaşıb Kənana tərs baxışla baxanda, Fidanın əlindən qurtulmağa çalışan Kənan elə bil doğmasını görmüş kimi sevinərək ona tərəf getdi.
- Aynur xalam canım, Allah sizi mənə yetirdi, sizin qız dəli çxıdı.
- Indi bilirsən?
- Nərgizi demirəm. O heç. Fidan.
- Görürəm, maşAllah mehribanlaşmısınız. Mənə bax Kənan sən mənim xoş üzümü görmüsən deyəsən ağlın uçub. Qızımı incitsən öz əlimlə səni öldürərəm.
- Aynur xala, mənlik deyil. Bu qız yapışıb ki, oyunu gerçəyə çevirək. Nərgiz öz əli gətirib verdi məni buna.
- Hmm.. Nərgiz bunu edibsə demək çox inciyib. Oğlum bəsdir uşaq kimi oyun oynadın.