. Atanı da götür gəlin onu istəməyə. Mən Nərgizin atası ilə danışaram.
- Axı o etiraf eləmədi.
- Adə sən bu qızı istəyirsən?
- O nə sözdür. Sizə dedim axı, anamdan sonra evimdə görmək istədiyim qadın sadəcə odur.
- Onda Nərgizi gözləmə. Mən qızımı tanıyıram ölər amma deməz. Sən də artıq inad etmə. Danış böyüklərinlə münasib gündə əlin. Tay bu gün yox.
- Aynur xala səndən yoxdur.
- Düz deyirsən hansı ana qızından bezmiş kimi davranar.
- Bezmiş niyə... Kənan əlini saçına apararaq xarizmatik şəkildə sığal çəkib – qızınıza məndən yaxşı ər tapa bilmərsiniz, bunu siz belə anladınız, amma o tərs keçi
- Keçi özünsən qızımla işin olmasın. Deyib Kənanın saçlarını dağıdan Aynur gülümsəyərək – Dəli oğlan. Elə doğrudan onu xoşbəxt edəcək insansan. Kənana ana nəvazişi ilə baxanda Kənan bir anlıq duruxub utandı. Başını aşağı salaraq onun əlini qaldırıb öpdü. Nərgiz bütün bunları kənardan görüb kövrəlmişdi.
- Axmaq Kənan. O sənin qaynanan ola bilrədi. Amma getdin Fidanı seçdin. Axmaq, axmaq axmaq..
- Nara bura gəl sağ əlimi başına çəkim.
- Ülüm..
- Ay can..
- Hər şey bitdi.
- Nə bitdi.
- Kənanla.
- Eh mənim dəli bacım. Hər şey hələ indi başlayır.
- Nə?
Ülviyyə sözünü burda kəsməyə məcbur oldu Şəhriyar onun əlindən tutub rəqsə aparadı. Nişan artıq sona çatırdı Şahnaz isə ortalıqda görünmürdü. Gülnaz olduqca narahat idi, qonaqlara nə yalan uyduracağını bilmirdi. Məcbur soruşanlara yasları düşdüyü məcbur oraya getdiyini demişdi. Məclisin sonunda isə Ülviyyə girişdə pusquda dayanan qadın gördü, bir az da diqqətlə baxınca Şahnaz olduğunu gördü. Şəhriyara demədən özü ora tərəf yollandı
- Şahnaz xanım.
Şahnaz diksinərək Ülviyyəyə tərəf döndü. Göz yaşlarından yanaqları islanmış, gözləri qızarmışdı. əlləri ilə cəld üzünü silib baxışlarını yerə dikdi. Ülviyyə yaxınlaşıb əlini ona uzatdı.
- Gedək, Şəhriyar sizi gözləyir deyincə Şahnaz baxışlarını düz Ülviyyənin gözlərinə dikdi. Necə də Gülnaza oxşayırdı. Ona baxdıqca içi sızlayırdı. Peşimanmı olmuşdu