. Fidan artıq sözlü qızdır.
- Hə ona elçi düşmələri işlərimi korladı.
- Kənan.. sən... sənn əsl öküzssən.
- Çox sağol. Indi sən qulaq as. Sabah sizə elçi gəlirik
- Nə?
- Sən də ağıllı balalar kimi çıxırsan çayımızı verirsən hə deyib keçirsən otağına, sonra nişan edirik.. istəsən qapalı məkanda istəsəndə açıq.. hara ürəyin istəsə
- Sən nə danışırsan, başın xarab olub deyəsən.
- Sonra da toy. Bal ayını hansı ölkədə istəsən keçirdərik.
- Kənan stop de. Nə nişan nə toy. Kim dedi ki, mən səni...
- Hə de.. semirsən? Denən ki, yox sevmirəm.
- Sevmirəm .
- Nə?
- Dedim ki sevmirəm.
- Elə yox denən ki, Kənan səni sevmirəm
- Yola bax.
- Denən ki, Kənan səni sevmirəm!!!
- Kənan məni qorxudursan yola bax. Sürətli sürürsən onsuz da.
- Nərgiz, denən ki, səni sevmirəm.
- Kənan maşın !!!

Şəhriyar və Ülviyyə xəsətxananın dəhlizində bəylik və gəlinlikdə oturmuşdular. Nərgiz və Kənanın valideynləri də az sonra gəlmişdilər. Onlar həyəcanla yaxınlaşıb Şəhriyardan vəziyyəti soruşsalar da Şəhriyar da təzə gəldiklərini, hələ heç bir məlumat verilmədiyini dedi. Həkim otaqdan çıxan kimi hər kəs qorxu içində ona baxırdı.
- Oğlum necədir, Nərgiz necədir?
- Nəsə olub hə, gizlətməyin.
- Yox narahat olmayın hər ikisi olduqca yaxşıdır. Evə də gedə bilərlər, amma Kənan bəy bir gecəlik qalsa yaxşıdır.
- Niyə? Ciddi bir şey var.
- Yox yanındakı xanımı qorumaq üçün ona tərəf əyildiyindən maşının şüşələri başına arxadan batıb. Çıxardıq, amma hər ehtimala qarşı bu gücəlik saxlayacağıq. Gözümüzdən nəsə yayınar birdən.
- Hər kəs rahatlamışdı. Aynur xala və Ülviyyə Nərgizin palatasına daxil olanda Nərgiz ayağa qalxıb, - Kənan, o necədir. Mən bilmədim necə oldu. Günah məndədir. Tərslik etməsəydim. Mən elədim deyib anasını qucaqlayıb ağlamağa başladı.
- Shhh sakit ol. Yaxşıdır.
- Başı qanayırdı bütün.
- Indi yaxşıdır narahat olma deyərək Ülviyyə onun əlini tutub sıxdı.
- Onu görmək istəyirəm.
- Indi yox. Biz indi evə gedək. Atan çöldə gözləyir.
- Yox