. .
Mene yaxinlawanda qacdiqindan olmali ki tovwuyurdu.
-niye bele xebersiz?soruwdu-axi dunen daniwdiq ki seni ozum bura getirecem.
-yatmiw olarsan deye oyatmaga qiymadim
-uwaq sohbetleri etme,Kenan. Yatmaq hemiwe var. Ardinca gelmiwdim,xala deyende ki cixmisan,tez ozumu bura yetirdim. Bu hereket sene yarawmadi.
Kamranin incimeye haqqi var idi.Men dogru etmemiwdim.
-Men vidalawmagi sevmirem,Kamran,bilirsen axi.
-Biz ki vidalawmiriq.Yola saliram seni. Eynen sen meni Kieve yola saldiqin kimi,deyib elini ciynime vurdu.
Serniwinlere muraciet bawlananda qucaqlawdiq.
-Tez tez zeng et. Darixdirma bizi. Nece getdin elece de gel,qardaw.Darixacam sensiz.
-men de,qardawim. . .
Kamran ele kovrelmiwdi ki,aglamamaq ucun diwini diwine sixmiwdi.
-di get. Allaha emanet.
-sagliqla qal,deyib tez kecidi awaraq lazimi prosedurlardan kecdikden sora teyyarede oz yerimi tutdum.
Oturan kimi cibimde dawidiqim Leylanin weklini cixarib bir xeyli baxdim. Bacimin toyunda cekdirmiwdik.Ele gozel idi ki. . .xecalet cekirdim tutdugum emelden.Kamrana xeyanet idi bu. Amma kim ureyi ile bacarib ki? Hamimiz bir kere de olsa ona qul olmamiwiqmi?
Elimde sanki koz tutmuwdum. Wekil barmaqlarimi yandirmiw kimi idi. Yerine qaytarib pencereden hele de yerinden terpenmeyerek ucuwu gozleyen Kamrana baxdim.Bir anliq beynimden ildirim suretiyle tek bir wey kecdi.
LEYLANI QACIRMAQ.
Ve picildadim
-MENI BAGIWLA,KAMRAN. . .
<Muellif-Deniz