bu qeder yaxinliqi mende tamam yad ,xow duygular yaratmiwdi.Ureyimin doyuntusu artdi. Heyecan ve utancaqliqdan qulaqlarimacan qizardiqimi hiss etdim. Ayaglarim yere mixlanmiw kimi idi.Hereketsiz dayanmiwdim.
-Ka. . .Kamm-nefesim kesilmiw kimi idi.
-Aycan. . .uzume baxib gulumsundu-menim utancaq meleyim. . .deyerek tekrar boynumu qucaqladi
-gecdi,Kam,get.
-yaxwi,qalx yuxari sen.
-gecen xeyre qalsin,deyib eve qacdim. Yatagima uzanib gozlerimi berk berk yumaraq Kamranin mene bagiwladiqi ilk opuwum haqda duwune duwune yuxuya teslim oldum. . .
KENAN
<Bu gun Parise ucacaqdim.
Seher hele tam acilmamiw menle beraber evdekiler de oyanmiwdi. Anam yol ucun tedarukumu axwamdan hazir etse de yene neyise unudar deye cantami yoxlayirdi.
Atam sakitce otursa da Nazli mene qisilib dayanmiwdi.
-Gecikerik,deye atam saata baxib qalxanda anam mudaxile etdi.
-bir az da gozleyin,qoy balami doyunca gorum,deyerek aglamsindi.
Anama yaxinlawib boynunu qucaqladim.
-hemiwelik getmirem ki,ana. Dersler bawlamamiw gelecem.
-Hec qizini yola salanda bele etmemiwdin. O birdefelik bu evden kocdu,bu muveqqeti gedir.
-ne bilim,ay kiwi.anam atamin sozlerinden sora azca sakitlewdi.
-catan kimi xeber etmeyi unutma. Her gun de zeng et. Yoxsa,bagrim catlayar.
-soz verirem,deyib her iki yanaqlarindan opdum.
Nazliyla da goruwdum.
-qaqa,gelende menimcun oralarin tarixi yerlerinin wekillerin getirersen.
-baw uste.
. . .Hava limanina catanda bir anliq fikrimden dawinib bileti de ciraraq seferden imtina etmeyi duwundum. Leyladan cox uzaq,onu gormeden,sesini duymadan nece yawayacaqdim? Amma,ele burda da Leylasiz deyildimmi?
Ele caresiz,ele qerarsiz idim ki. Zamaninda Kamrana ureyimi acmamagin cezasini her gun ole ole cekirdim. Belke onda da hec ne deyiwmeyecekdi,cunki,Leyla yene onu sececekdi,amma,hec olmasa bele aci cekmezdim. .
Atamla da sagollawib kecidi kecmek isteyende arxadan ses ewitdim.
-Kenaaan!
Bu Kamran idi. Oz hereketime utandim. Onunla sagollawmamiw gedirdim. . .
Mene

<< 1 2 [3] 4 >>