apardiqim stekani qaytarib yerine qoysam da Turkanin uzune baxmadim ve pertliyimi biruze vermemekcun uzume suni guluw qondurdum.
-ne Leyla? Bow ver,Turkan,axi ozun de dedin ki ne daniwdiqini bilmirdin.
-men uwagam Kenan?
-Dedim ki,ele wey yoxdur,Turkan. Ickili olmuwam,ne daniwdiqimi bilmemiwem!sesim getdikce yukselirdi. Ele bil her weyin gunahkari mehz Turkan idi.
-ne daniwdiqini qulaqlarin ewidir? Leyla niwanlidi! Leyla menim qardawimla. . .
-bes bu?
Turkanin qarwima qoydugu wekili gorende nitqim qurudu. Butun bedenimi soyuq ter basdi. Xecalet,pertlik. . .her wey bir birine qariwdi.Utancaqliqdan uzum aliwib yanirdi. Gozlerim wekile zillenmiwdi.
Turkan ise sakit sesle daniwaraq xecaletden meni yerin dibine soxurdu.
-Dunen ustunu ortmeye gelende bu wekli sinene basaraq onu nece sevdiyini sayiqlayirdin. . .
Otaga sukut cokdu. Neler kecirirdim bir Allaha eyan idi.
Daha gizletmeyin hec bir menasi yox idi.
-Sevirem,Turkan. . .
Turkan elini agzina qapayib heyretle uzume baxirdi.
-axi. . .bes Kamran?
-Men onu Kamrandan qabaq sevmiwdim. . .amma,o Kamrani secdi. Kamran bu haqda bilmir,bilmeyecek de. . .
Turkan demeye bir soz tapa bilmeyib boynumu qucaqladi. . .
Paris rengareng olsa da menim ucun bomboz gorunurdu. Heyat menim ucun agla qaranin fondunda novbelewen geceyle gunduzden bawqa bir wey deyildi. Ne maragi vardi,ne cuzi de olsa bir menasi. Her wey Leylada qalmiwdi. Neyim var hamisini almiwdi menden. . .
Gunler kecdikce heyatimda hec ne deyiwmese de Leylaya olan sevgin daha da artmiwdi. Bogub saxlaya bilmirdim. Bacarmirdim. Ele cetin idi ki.Ondan uzaqlawmaqla unudacagimi sansam da en boyuk yanilmagim bu idi. Gormedikce deli olmaq derecesine catirdim. Bir aydan cox Parisde olsam da bir gunum onu duwunmeden otmemiwdi. Bawimi hec neyle qata bilmirdim. Aglimdan,ureyimden cixmirdi.
Bacim ne qeder meni duwduyum auradan cixarmaga caliwsa da bu da hec bir iwe yaramirdi.
Demek olar ki her gun bir nece kere Kamranla ya telefonla,ya da internetle

<< 1 [2] 3 4 >>