oturdu.
-bilmirem,deyerek bawini saga sola yelledi.
-nece yeni,bilmirem,daniw gorum ne baw verib.
Kamran dinmedi.
-daniw da. Ele bilirsen Leylani da incitdiyini bilmirem?Yaziq qiz yaman gileylenirdi.
Kamran ise sanki meni ewitmirdi.Barmagindaki niwan uzuyun tez tez cixarib,tekrar barmagina taxirdi.
-Kenan,dedi-men hazir deyilem bu evliliye.
Cawib qaldim.
-bu ne demekdi? Bes Leyla? O yaziq deyil?
-ele Leylaya gore. . .dedise de davam etmeyib susdu.
Kamranin ehvali meni qorxuya salmiwdi.
-Leylaya gore ne? Kamran,o qiz seni deli kimi sevir. Men buna wahidem. Yoxsa sen. . .
-sevirem,Kenan,men de sevirem. . .Amma. .
Kamrandan sarsidici bir xeber ewidecem deye ozumu ele almaga caliwirdim.
Ele bilirdim ki,o artiq her weyi bilir. Bu menimcun bilirsiniz ne demek idi? Bir Allah wahid idi ki Leylani ne qeder cox sevsem de onlarin ayrilmagin istemirdim. Bu mene de zerbe olardi.
-amma,axir vaxtlar ele bil aramiza soyuqluq girib.
Ureyim esdi.
-Bir az zamana ehtiyacim var. Ona haqsizliq etmek istemirem.
Bu cavab tam olmasa da meni qane etdi.
Derinden rahat bir nefes aldim.
-duzelecek,qardaw.Buna gore ureyini sixma. Bir birinizin qedrini bilin,deyende Kamran uzume ele soyuq,qeribe bir baxiw atdi ki,bu istide bedenim buz kesdi.
Eger wubheleri varsa,dagitmaq ucun tez suni guluwle
-men de evlenirem. Duwundum ki. . .
Kamranin sozumu keserek iwletdiyi cumle dunyani bawima ucurdu.
-Niwani qaytarmaq isteyirem. . .
<Muellif-Deniz