Qeyrətliyə
qeyrətsiz
olanlar çəkər həsrət
Yaxşı, nədi qeyrət, görəsən
hardadı qeyrət
Qeyrət əgər alsaydı bir insan
kimi surət
bu ki qeyrətli Ələmdardı
deyərdiz
İnsan necə gör insana oxşardı
deyərdiz
Qeyrət dilə gəldi bu sözə,
söylədi, şair
Tay tutma Əbəlfəzlə məni, Allaha
xatir
Mən, kimdir Əbəlfəz deyəcəm,
sən elə təsvir
Bir dağdır Əbəlfəz, onu vermiyin
mənə nisbət
Dağdan qoparılmış balaca
zərrədi qeyrət
Tarix onu təsvir eləyib öz
kitabında
Alimləriviz qeyd eləyib yüz
kitabında
İznim əgər olsaydı mənim söz
kitabında
Allaha acıq getməsə bir kəlmə
pozardım
Qeyrət sözünə xət çəkib Əbbası
yazardım
Hər kim susuz olsa, içəcək olsa
da damla
Dəryanı məəttəl qoyub Aşurada
Səqqa
Doldurdu içə ovcuna su, içmədi
amma
Qeyrət dedi ki, iç döyüşə taqətin
olsun
Əbbas dedi, Əsğərdən utan,
qeyrətin olsun
Sən boş-boş axırsan, Fərata
söylədi Səqqa
Birdən məni Allah yaradaydı
belə dərya
Bir yolla açıb xeyməyə sarı yeni
məcra
Zəhra bağının güllərin hər an
suluyardım
Əks halda xəcalətdən
ölərdim,quruyardım
Elşən, daha sən dərk elədin
kimdir Əbəlfəz
Qeyrət ona şagirddi, müəllimdir
Əbəlfəz
Allah dediyi hər sözə təslimdir
Əbəlfəz
Allah sözünə hər kim olar qəlb
ilə təslim
Qeyrət ona şagird olacaqdır, o
müəllim.