ə mənimdə gözlərim yaşla dolmağa başladı. Artıq içimdə bir hiss mənə deyirdi ki bununla barış, onsuz ömürlük əlil qalacağsan !
Atamla Anam otağdan çıxdılar. Anam mənim başımdan öpərək hər şeyin yaxşı olacağını söylədi. Evə getdik yenə pəncərənin qarşısında donub qalmışdım. Hamı məni tərk etmişdi sanki. Yük olduğumu anlıyanda bu həyatda məhv olurdum. Sağa-sola baxanda divarlarında məndən uzaqlışdığını görürdüm. Birdən qapı döyüldü və atam içəri qaxil oldu
Atam: Oğlum nolar belə etmə, bax ananda pis olub sən belə etdikcə biz dahada pis oluruq
Mən: Ata nolar get
Atam: Biz səni çox sevirik oğlum
Atam bunları deyib gemək istəyərkən
Mən: Ata mən sizə yükəmmi ?!
Atam: Başa düşmədim bu nə sualdı ?
Mən: Ata sual soruşdum cavab ver
Atam: Sən hələdə mənim Ömərimsən ! Sən mən oğlumsan !
Atam bu sözləri deyib otağdan çıxdı. Evdən çıxıb harasa getdi. 1-2 saat keçdi evə gəldi Anamla danışıdı Hirsli və acız bir səslə: Neylədim hara getdim ümid olmadığını söylədi. Neylədim alınmadı !
Atam bunları danışdıqca mən otağımda ağlayırdım gözlərimdəki yaş mənim acizliyimin sübutu idi. İçimdəki uşağın məhv olduğu halda mən hələdə nəfəs alırdım. Biraz keçdi atam yenidən otağa daxil oldu. Əlində şahmat, stolumun üstünə qoydu
Atam: Oğlum gəl şahmat oynayağ, söz vermişdin oynuyacaqsan
Mən: Ata nolar get
Atam: Bəs mən indi kiminlə oynuyacam ?
Göz yaşlarımı saxlaya bilmədim ağlayaraq Atama get deyirdim
Atamında gözləri dolmuşdu, özünü günahkar hiss edirdi.
Üstündən 2 gün keçdi evmizə bir qoca kişi gəldi. Mənim otağıma girib kişini mənimlə tanış elədi
Atam: Oğlum bax bu dayı sənə baxacaq çox gözəl biridi, inanıram dost olassız onunla. Atam bunu deyib otağdan çıxdı.
Qoca kişi: Salam Ömər necəsən ?
Mən: Əyağları olmayan bir insana bu nə sualdı verirsən ?!
Qoca kişi: Mən kor bir insanada bu sualı vermişdim mənə bilirsən nə demişdi ?
Mən: Nə ?
Qoca kişi: Şükür Allaha çox yaxşıyam və gözlü insanların görmədiyi çox şeyi görürəm...
Bu sözlər mənim