menimde gözlerim yaşla dolmağa başladı. Artıq içimde bir hiss mene deyirdi ki bununla barış, onsuz ömürlük elil qalacağsan !
Atamla Anam otağdan çıxdılar. Anam menim başımdan öperek her şeyin yaxşı olacağını söyledi. Eve getdik yene pencerenin qarşısında donub qalmışdım. Hamı meni terk etmişdi sanki. Yük olduğumu anlıyanda bu heyatda mehv olurdum. Sağa-sola baxanda divarlarında menden uzaqlışdığını görürdüm. Birden qapı döyüldü ve atam içeri qaxil oldu
Atam: Oğlum nolar bele etme, bax ananda pis olub sen bele etdikce biz dahada pis oluruq
Men: Ata nolar get
Atam: Biz seni çox sevirik oğlum
Atam bunları deyib gemek isteyerken
Men: Ata men size yükemmi ?!
Atam: Başa düşmedim bu ne sualdı ?
Men: Ata sual soruşdum cavab ver
Atam: Sen helede menim Ömerimsen ! Sen men oğlumsan !
Atam bu sözleri deyib otağdan çıxdı. Evden çıxıb harasa getdi. 1-2 saat keçdi eve geldi Anamla danışıdı Hirsli ve acız bir sesle: Neyledim hara getdim ümid olmadığını söyledi. Neyledim alınmadı !
Atam bunları danışdıqca men otağımda ağlayırdım gözlerimdeki yaş menim acizliyimin sübutu idi. İçimdeki uşağın mehv olduğu halda men helede nefes alırdım. Biraz keçdi atam yeniden otağa daxil oldu. Elinde şahmat, stolumun üstüne qoydu
Atam: Oğlum gel şahmat oynayağ, söz vermişdin oynuyacaqsan
Men: Ata nolar get
Atam: Bes men indi kiminle oynuyacam ?
Göz yaşlarımı saxlaya bilmedim ağlayaraq Atama get deyirdim
Atamında gözleri dolmuşdu, özünü günahkar hiss edirdi.
Üstünden 2 gün keçdi evmize bir qoca kişi geldi. Menim otağıma girib kişini menimle tanış eledi
Atam: Oğlum bax bu dayı sene baxacaq çox gözel biridi, inanıram dost olassız onunla. Atam bunu deyib otağdan çıxdı.
Qoca kişi: Salam Ömer necesen ?
Men: Eyağları olmayan bir insana bu ne sualdı verirsen ?!
Qoca kişi: Men kor bir insanada bu sualı vermişdim mene bilirsen ne demişdi ?
Men: Ne ?
Qoca kişi: Şükür Allaha çox yaxşıyam ve gözlü insanların görmediyi çox şeyi görürem...
Bu sözler menim tüklerimi

<< 1 2 [3] 4 5 ... 8 >>