e bilmirdim. Gun erzinde sadece bir nece saniyelik zeng ederdi.
Ustune getmirdim,amma,bu hal meni cox narahat edirdi. Duzeleceyine umud etsem de,her wey eksine olurdu.
Bir defe dozmeyib zeng etdim.
-necesen?
-yaxsi-sesi quru idi.
-ne olub sene? Menden hec ne gizletme.
-el cek Leyla!deyib elaqeni sonlandirdi.
Hemim geceni goz yawlarimla seher etmiwdim.
Seher ise bize geldi. Qawqabagliydi.Qawlari duyunlenmiwdi.2-3 saat bizde oturdu. Arada metbexe cekilib kimlese xisin xisin daniwir,bezen de telefonuna mesajlar gelir,o da telesik cavablayirdi. Ureyime wubhe duwmuwdu. Kamrani taniya bilmirdim artiq. Hem daxilen,hem xaricen ele deyiwmiwdi ki.
Ele pis olmuwdum ki,doyunca aglamaq isteyirdim.
Bogula-bogula qalmiwdim. Eve gedende onu qapiyacan oturdum.
Hec uzume de baxmadi. Yalniz ayaqqabilarini geyinende
soyuq baxiwlarini uzume dikib
-Leyla,dedi. Uzatmaq istemirem. Meni anlayacagina umud edirem.Bilirem ki,ozun de hiss etmisen.
Ureyim sanki bu saat yerinden qopub ayaglarimin altina duwecekdi.
-Bilmirem nece oldu,ne deyiwdi,amma,menim heyatimda bawqasi var. . .
Muellif Deniz