Bolum 16
Kamranin huznle soyledikleri qulaghmda bir nece kere cingildese de ele bil menasi tam tefsilati ile mene catmirdi. Nitqi qurumuw wekilde mat mat ona baxsam da beynimde bu bir nece kelmeni ozumcun aydinlawdirmaga caliwirdim. Kamran ise qawlarini duyunleyib harasa baxirdi.
Insan bezen ele hala duwer ki ne bir soz soyleye biler,ne bir heqekete muqavimeti catar. Men de o haldaydim. Heykelden hec bir ferqim olmasa da beynim saat kimi caliwirdi.
<Niye? Niye Kamran,axi niye? Axi sevirsiz. Yoxsa. . .Aman Allah. Kamran Leylani sevdiyimi bilir belke?>oz duwuncemden urkub qorxdum. Bedenime ele agirliq cokmuwdu ki...
Kamran bir kelme soylememiw cixib getdi. Menim ise hec bir weye iqtidarim yox idi.
Bilmirem orda ne qeder o halda oturmuwam,ne vaxt,nece eve gelmiwem,amma,nisbeten sakitlewende ozumu evde,otagimda tapdim.
Saat 7ni gosterirdi.Otaq isti olsa da butun vucudum tufanaa duwmuw yarpaq kimi esirdi.Bir birine toxunan diwlerimin sesi otaqdaki sukutu pozurdu.Ele bil qefil yaz leysanina duwubmuw kimi su icindeydim. Hec neye taqetim yox idi.
Anam iceri kecib meni bu halda gorende iki elini dizlerine cirpdi.
-ay bala,sene ne olub?deyerek tez mene yaxinlawib ustume yorgan cekerek elini alnima apardi ve tez de geri cekilib dehwetli bir ses tonuyla
-anan ölsun,Kenan,evimi yixma!deyerek tez bacima seslendi.
-Nazli! Ay qizim. . .Nazli.
Nazlinin mohkem ayaq sesleri ewidildi ve az sora o qapida gorundu. Cawqin ve teeccuble uzume baxib nese demek isteyende anam imkan vermedi.
-Tez tecili yardima zeng vur!
Nazli hemiwe kiritik anlarda ozunu ele almagi bacarirdi. Bu defe de ele oldu. Lengimeyerek ele geldiyi kimi de suretle geri dondu.
-Kenan,oglum,bir az doz,mohkem ol,deye anam aglayaraq uz gozumden opurdu.
-ne olub,Sevda baci,sesin evecen gelir,ne meseledi?
Kamal emi tovwuyerek otaga girib meni gorende bir anliq duruxdu.
Anam ise qalxaraq goz yawlari icinde Kamal emiye neyise izah edirdi. Artiq gozlerime qaranliq cokur,kipriklerim agirlawirdi. Anamgilin sesi