Bolum 22
Leylanin yalvariwlari,goz yawlari Kamal eminin buza donmuw ureyini eride bilmedi. O,boguq simasinin qezeb cizgilerini daha da artiraraq gucu yetdiyi qeder qiwqirdi.
-Sene qalx deyirem!!!
Leylanin uz gozune dagilmiw periwan saclari qeweng uzunu bizden gizletdi.
6 saat önce

Ve birden qalxib atasinin qarwisinda diz cokerek ayaqlarini qucaqladi.
-Ata,men onsuz yawaya bilmerem. . .ne olar,deymeyin mene.
Kamal emi sanki hec onu ewitmirdi. Qimildanmadan sukutunu qoruyurdu. Cavab almayan Leyla ise bu defe anasina penah getirdi.
-ana,sen bir wey de. . .Atami bawa sal,qurban olum. . .
Xalide xala cavab olaraq el yayliqini gozlerine sixib honkurdu. Umudu bowa cixan Leylanin honkurtusu divarlarda eks seda verirdi. Onsuz da yaxsi olmayan Kamran divara soykenib qulaqlarini qapamiwdi.
Heyatimin en boyuk esebini yawayirdim. Butun bedenim esirdi. Gozumun qabaginda bir ayriliq faciesi yawanirdi,bir aile dagilirdi.
Bir sehv hereket etmemek ucun ozumu sakitlewdirmeye caliwsam da diwim bagirsaqlarimi kesirdi.
Ayaqlarima sarilan Leylani gorende dunya bawima ucdu.
-Kenan,qoyma meni aparsinlar. . .ne olar,bir wey et. . .Kenan,yalvariram. . .
Kim tesevvur eleye biler ki menim halimi? Leyla sinmiw ureyimi min bir yere cilikledi. Yere cokmemekcun ozumu zorla ayaq uste saxlamiwdim. Ve sanki birden mene Ilahi bir guc geldi. Derhal dizlerim uste cokub Leylani dikeltdim.Leyla sakitlewe bilmirdi,taqeti bitmiwdi. Ulduzlarin parlaqliqina reqib olan bir cut o qeweng gozler cokeye duwmuwdu. Zerib dodaqlari solgunlawmiwdi.
O an neinki Kamal emini oldurmek,hetta dunyani da dagitmaq isteyirdim.
-aglama,Leyla,sakitlew. Hec hara getmirsen. Seni hec kim mecbur apara bilmez!dediyimde Kamal eminin boguq sesi ewidildi.
-sen qariwma,Kenan!
-Kamal emi,Leyla hec yere getmir. Cixin gedin siz,deyib qalxaraq qarwisinda dayandim.
-sen kimsen ki menle bele daniwirsan?
Ellerimi o kiwinin bogazina dolamamaqcun barmaqlarimi yumruq halina salib saxlamiwdim.
-Menim kim oldugunu yaxsi