20 bolum.
-Leyla,seni bedbext eleye bilmerem. . .belke bawqasiyla. . .
Elimle agzini berk berk qapayib
-aglina da getirme bunu. Sen olsen,seninle birlikde olecem. Yawayacagiqsa,bu da birlikde olacaq,deyib boynuna sarildim.
Her ikimiz aglayirdiq. Zamanin namerdliyi. . .
Ozumu toparlayib Kamrani sakitlewdirmeye ve bu sirri hec kime dememesi ucun yola getirmeye caliwdim. Amma,en qisa zamanda mualice olunmaliydi.
O geceni hec birimiz yatmadiq.
Bir birimize sarilib derdlewerek geceni seher etdik. . .

Hekim ailesinde boyumuwdum deye ewitmiwdim ki,butun xestelere ilk novbede lazim olan wey yuksek ehval ruhiyye ve sagalmaga umud idi.
Icim ne qeder yansa da Kamrana destek ucun guclu olmaga caliwirdim. Duzdu,onun xesteliyi meni dehwete getirmiwdi,cox cetin idi,amma,onu daha cox uzmemek ucun uzumun tebessumunu qoruyub saxlayirdim. Kamran daha menim goz yawlarimi gormedi,hec onun da aglamasina izn vermedim. Belke de kimlerese inandirici gelmez,amma,onunla her weye regmen cox xowbext idim. Onu itirmek qorxusunu ozume yaxin qoymurdum. Hec onsuz heyati da neinki tesevvur etmek hec duwunmurdum de. . .
Seylerim oz neticesini verirdi. Daha evvelki gunlere nisbeten Kamran qawqabaqli olmurdu,urekden gulurdu artiq.
Daha yeyib icdiyi qablari meni yoluxdurmamaq ucun ozu yumaga cehd etmirdi,hec yatagimizi da ayirmaq istemirdi artiq.
Butun bu meseleler birge yawadiqimiz ilk 5 gunlukde olmuwdu. Her defesinde Kamran bilmesin,gormesin deye ozumu duwa atib doyunca agllamiwdim. Amma,artiq Kamran deyiwmiwdi. Men olumden qorxmurdum artiq. Olumu bele Kamranla sevdim men. . .
Bizim evliliyimiz yalniz kagiz uzerindeydi. Amma,bu hec vecime deyildi. Kamranin yanimda olma xowbextliyi her weyden vacib idi mene. . .
Artiq 2 hefte otmuwdu.
Kamranin ailesi Rusiyaya qayitmiwdi.
O mene soz vermiwdi ki,yalniz onlar getdikden sora mualiceye bawlayacaq. Odur ki,bu gediwe cox sevinmiwdim.
Icimde bir umud vardi. Sebebi de o idi ki,Kamranin xesteliyi tesdiqlenmeyib. Hec bunun ustune de

[1] 2 3 4 >>