-Sen ne daniwirsan,Kamran? Bunu sene hansi axmaq deyib aldadib? Birden bire butun hislerim ozume qayitdi. Esirdim. Bu heyecandan yoxsa,qorxudan yaranmiwdi,bilmirem,amma,bu titremeni gizleye bilmirdim. -Defelerle hekime getmiwem. -ne vaxt?harda? Niye menim ,bizim xeberim yoxdu bes?ele qiwqirirdim ki sesim otaqda eks seda verirdi. Kamran ise daniwirdi. Kiyevde qezaya duwerek qan kocurulmesinden tutmuw,Leylayla muayine ucun getmesinecen her weyi daniwirdi. O susanda otaga agir bir sukut cokdu. Her kesin uzunde periwanliq hokm sururdu. Heyatimin en agir,en dehwetli xeberini almiwdim. Hec onlarin evlenmesi bele mene bu qeder agridici tesir etmemiwdi. Men qardawimi itirirdim. . . -Leyla da dawiyicidi. . . Xalide xala ellerini dizine cirpib honkurende ele bil bawimdan qaynar su tokduler. <Aman Allah,Leyla da. . .Yox! Inanmiram>deye duwunub butun gucumu topladim. -Inanmayin!!! Hec kim inanmasin! Ewitmediniz ki deyir here bir diaqnoz qoyub? Kamal emi,siz de hekimsiz,bu ne demekdi,bilirsiz. Bele olsaydi coxdan belli olmazdi? Hiss etmezdiz? Daniwdiqca gah aglayib sizlayan Xalide xalaya,gah rengi qaralan Kamal emiye gah da qawlarini duyunleyen Kamrana baxirdim. Leylaya baxmaga curetim catmirdi. Kamal emi sanki meni ewitmirmiw kimi bogula bogula dillendi. -eger bunu bilirdinse,niye menim qizimi da bedbext etdin? Kamran onsuz da cokmuwdu,bu sozler nece tesir etdi,kimse texmin etmez. Ele qezeblendim ki Kamal emiye. Bir ozgesi bunlari soyleseydi yarimcan etmiwdim belke. -Kamal emi,ewitmedin ki ne daniwdi? Axi o soradan buna emin olub,kobud soz iwletmemekcun ozumu gucle idare edirdim. -Menim qizim da artiq bu zehrimara yoluxub,Kenan!!! -Men Leylaya toxunmamiwam. Kamranin zeif sesi. . . Men ikinci kere woka duwdum. Kamal eminin gozleri boyudu. Mat mat Kamrana baxsa da hec ne deye bilmedi. <Aman Allah. . .bu ne sinaq,bu ne imtahandi. Men neler ewidirem? Nelerin cezasidi bunlar,Rebbim. . .men onlari xowbext sanmiwdim. Deme bedbext olan bir men deyilmiwem. . . -Kamran,qalx hekime