e gedirik! Kamran mat mat uzume baxirdi. Eseblewdim. -Ne baxirsan? Seninleyem! Dur,gedek! Sen xeste deyilsen! Lap olsan da sagalacagsan! En guclu hekimleri getirecem senincun!deyib qolundan yapiwdiqimda Kamal eminin sozleri meni bir daha oldurdu. -Leyla,sen de dur yigiw,eve gedirik. Artiq burda yawaya bilmezsen! Ele bil yerle goy birlewdi. Ve bu zerbeden yalniz men parcalandim. Kamal emiye bu halda kim haqq verer ki? Kamrana bir zerbe zaten vurulmuwdu. -Ata,ailemi dagitma. . .Leyla yalvardi. -Men gelmek istemirem,ata. Men Kamrana soz vermiwem! Eger bizi ayirsaniz ozumu oldurerem!!! Ayaqlarim yere mixlandi. Ve Leyla nezerlerimde ele bir zirveni feth etdi ki. . .Kamrani bele sevdiyi,bele fedakarliq etdiyi ucun ayaqlarindan opmek bele az idi.

MUELLIF deniz Deniz