Məlik, Şafi və Əhmədə yönəlməzdilər.
Halbuki, Musa ibn Cəfər ilə İmam Məlik eyni dövrdə və
eyni şəhərdə yaşamışdılar. Əhli-beytdən olan Haşim
oğulları belə Musadan çox, Məlikdən elm alırdılar. Bu gün
də əlimizdə İmam Məlikin qələmə aldığı “əl-Muvatta”
əsəri olduğu halda, Musa ibn Cəfərdən, onun atasından
və oğullarından bir dənə də olsa əsər yoxdur. İmam Şafi
də Məlikdən elm almış və Muvattanı əzbərləmişdir. O
da Haşimi oğullarından idi. Şafi öz qohumu olan Musa ibn
Cəfərin, Əli ibn Musanın elmini və hədis rəvayətlərini
Məlikin elmindən çox görsəydi, heç şübhəsiz onların
yanına gedər və elmini onlardan alardı. İmam Əhməd də
Peyğəmbərə tabeçiliyi, əhli-beytə olan sevgisi və
əhli-beyt düşmənlərinə qarşı nifrəti ilə tanınan bir şəxs
idi. Onun əsərləri Məlik, Souri, Auzai, Leys ibn Sad, Vəki
ibn Cərrah, Yəhya ibn Səid, Abdurrəhman ibn Məhdi və
digər imamların rəvayətləri ilə dolu olmasına rəğmən,
Əli ibn Musa, Muhəmməd ibn Əli və digərlərinin
rəvayətlərindən bir şey yoxdur. Əhməd bunların
yanında istədiyi qədər elm görsəydi, başqalarından daha
çox bunlara rəğbət göstərərdi. Bütün bunlar, inkarı
qeyri-mümkün olan həqiqətlərdir. Bu həqiqətlərə göz
yuman isə, haqqa arxa çevirmiş