“Əgər
dünyanın bütün kişiləri bir tərəfdə, haqq isə başqa bir
tərəfdə dursaydı, Əli yenə də haqqın yanında olar və
haqqı deyərdi” - dedim.
Əhli-sünnət Peyğəmbərin (salləllahu aleyhi və səlləm)
əshabını sevməyi, onlara hörmət etməyi və onları
daima xeyirlə yad etməyi də əhli-beytdən öyrənmişdir.
Muhəmməd ibn Əli əl-Hənəfiyyədən belə dediyi nəql
edilmişdir: “Atam (Əli ibn Əbu Talib)-dən soruşdum:
“Peyğəmbərdən (salləllahu aleyhi və səlləm) sonra
insanların ən xeyirlisi kimdir?” “Əbu Bəkr”, dedi. Mən:
“Sonra kimdir?” “Ömər”, dedi. Mən “üçüncüsü də
Osmandır” deyəcəyindən qorxduğum üçün; “Sonra da
sənsən?” deyə soruşdum. O isə belə dedi: “Mən
sadəcə müsəlmanlardan biriyəm” (Buxari 3651, Əbu
Davud 4629)
İbn Abbasdan belə dediyi nəql edilmişdir: “Ömər ibn
Xəttab (radiyallahu anh) vəfat etdikdə insanlar onun
ətrafına yığışdılar, onu xeyirlə yad edib ona dua etməyə
başladılar. Mən də insanların arasında idim. Hiss etdim ki,
bir kəs əllərini arxadan çiyinlərimin üzərinə qoydu.
Arxaya dönərkən onun Əli olduğunu gördüm. (Əli)
Ömər üçün Allahdan rəhmət dilədi və belə dedi: “Artıq
səndən sonra, sənin kimi (saleh) əməl işləyib Allaha
qovu-şacağımı istədiyim başqa bir şəxs qalmadı. Allaha
and olsun, mən bilirdim ki, Allah daima səni iki dostunla
(Peyğəmbər və Əbu Bəkr ilə) bir yerdə bərqərar
edəcəkdir. Çünki mən Pey-ğəmbərin (salləllahu aleyhi
və səlləm) daima belə dediyini eşidir-dim: “Mən, Əbu
Bəkr və Ömər gəldik. Mən, Əbu Bəkr və Ömər girdik.
Mən, Əbu Bəkr və Ömər çıxdıq.” (Buxari 3677,
3685 və Müslim 2389)
Bu hədisin bir bənzərini də İmam Məlik Cəfər əs-
Sadiqdən, o da atası əl-Bəqirdən səhih bir sənədlə
rəvayət etmişdir. (İbn Həcər əl-Heytəmi “əs-Səvaiq”
səh.58)
Əhli-sünnət, övladlarına Əbu Bəkr, Ömər, Aişə kimi
adları qoymağı da əhli-beytdən öyrənmişdir.
Əli (radiyallahu anh) öz övladlarından bəzilərinin adını
Əbu Bəkr, Ömər və Osman qoymuşdur. Bunlar,
Hüseyn ibn Əli ilə birlikdə Kərbəlada şəhid olanlardandır.
Həsən (radiyallahu