u anh) bəzi övladlarının adını Əbu Bəkr,
Ömər və Talha qoymuşdur. Əbu Bəkr ibn Həsən əmisi
Hüseyn ilə birlikdə Kərbəlada şəhid olmuşdur.
Hüseyn (radiyallahu anh) bir övladının adını Ömər
qoymuş-dur.
Əli ibn Hüseyn Zeynulabidin bir qızının adını Aişə və bir
oğlunun adını da Ömər qoymuşdur. Onun nəsli oğlu
Ömərdən də davam etmişdir. İmam Zeynulabidinin
kunyəsi Əbu Bəkr idi.
Musa ibn Cəfər əl-Kazım iki övladına Əbu Bəkr və
Ömər, bir qızına da Aişə adını vermişdir.
Əli ibn Musa ər-Rza qızının adını Aişə qoymuşdur. Onun
kunyəsi də Əbu Bəkr idi. Nə üçün şiələr övladlarına bu
cür adlar qoymurlar? Axı onlara görə hər bir məsələdə
əhli-beytə tabeçilik vacibdir. İnsan öz düşmənlərinin
adını övladına qoyarmı? İnsan öz düşməninə qızını ərə
verərmi? Əlbətdə ki, xeyr. Bəs nə üçün Əli,
Fatimədən olan qızı Ümmü Gülsümü Ömər ibn Xəttaba
ərə verdi? Bütün bunları düşün! Düşün ki, haqq sənə bəlli
olsun.
Əhli-sünnət şirki inkar etməyi və tövhidə sarılmağı da
əhli-beytdən öyrənmişdir. Əli ibn Hüseyn Zeynulabidin
daima Pey-ğəmbərin (salləllahu aleyhi və səlləm)
qəbrinin yanına gəlib, orada dua edən adamı bu
əməlindən çəkindirmiş və ona belə demişdir: “Sənə
atamdan, onun da babam Peyğəmbərdən eşitdiyi bir
hədisi danışıram: “Mənim qəbrimi bayram yerinə,
evlərinizi də qəbirstanlığa çevirməyin! Mənə dua edin,
siz harada olsanız duanız mənə çatacaqdır.” (İbn Əbi
Şeybə “əl-Müsənnəf” 2/83, Əbu Yalə 2/32, Diya
əl-Məqdisi “əl-Muxtara” 1/54, hədisin sənədi
mutəsəlsilən (yəni ard-arda) əhli-beytdəndir.)
Əbul-Həyyac əl-Əsədidən belə dediyi nəql
olunmuşdur: “Əli (radiyallahu anh) xilafəti zamanında bir
gün mənə belə dedi: “Ey Əbul-Həyyac! Vaxtiylə
Peyğəmbərin məni vəzifələndirdiyi bir iş ilə indi mən
səni vəzifələndirmək istəyirəm. Get və yıxmadığın bir
timsal (şəkil, büt), yerləbir etmədiyin hündür qəbir
buraxma!” (Müslim 1/666 hədis no:969, Əbu Davud
3/548 no:3218, Titmizi hədis: 1049, Nəsai 4/88,
Əhməd “Müsnəd” 1/96, Beyhəqi 4/3, İbn Əbi
Şeybə;