"Qabaqlar nə "Facebook" bilərdik nə də "Twitter".
Nə Kim Kardashian`ı tanıyırdıq nə də Justin Bieber`i.
Bir Angelina Jolie var idi bir də Brad Pitt. Mobil
telefonlarla, "Whatsapp"la böyümədik biz.
Pokemonlarla böyüdük. Cedrik`lə böyüdük.
Digərlərindən fərqlənən,Fb`də 3000 dənə dostu olan
və statuslarına 2000 kllas gələn deyildi. Ən çox kimin
topu var idisə o idi digərlərindən fərqlənən "11 duş"
oynayanda. Məhlədə toz içində oynuyurduq, yıxıla-
yıxıla böyüyürdük, dizlərimiz qanayırdı. Qabıq tutanda
da yaranı qopartmağı sevirdik. Qar yağanda lambir
tapıb, üstündə oturub, buzda sürüşərdik. Əzələli və
yaraşıqlı oğlanlar ; cazibedar və gözəl qadınlar deyildi
xəyalımızdakı insanlar. Ana və atalarımızdı.. Həmişə
onlar kimi olmaq istəyirdik. Əvvəllər gerçək
olmadığını bildiyimiz halda "Qulyabani"dən qorxardıq.
Bizi "Bunu eləməsən interneti bağlayacam, luna
parka aparmayacam!" kimi şeylərlə qorxuzmurdular.
Kəndə gedəndə ağaca dırmanmaq idi ən böyük
xəyalımız, "necə edim daha çox diqqət çəkim" kimi bir
şey deyildi. Birindən xoşumuz gələndə partada adımızın baş hərflərin yazardıq,
daha Fb`də profilini axtarmazdıq. Dürtməzdik.
Dostluq atmazdıq. Ən azından qızlarında
gic stili, 15 sevgili ilə təcrübəsi, "Balamın balasının
balasıyam" kimi ləqəbi və yekə iplərdən ibarət
şuzikləri olmazdı. Ən azından düşünə bilən qız Fb`də
oğlanlarla rahat söyüşlə danışa bilən qız sayılmazdi.
Hanı indi o
bloklarda "fişka" oynayan uşaqlar? "Love is"
saqqızının şəkillərini yığan uşaqlar? Samakat
düzəltmək üçün paselnik axtaran uşaqlar? Evə çörək
aparmağı, yıxılanı qalxızmağı "Kişilik" bilirdik. İndi,
siqaret çəkib, Fb`də kllas yığıb, küçədə qızlara söz
atmağın "Kişilik" olduğu düşünülür. Ən bahalı
telefonu işlətməyin, planşetinin olmağının, ipodunun
olmağının, "BBM", "Facebook", "Twitter", "Whatsapp"
hesabları olmağının, malakanda yatmağın, "Bombalıq"
sayıldığı bir gündəyik yəni. Çox yox, 7-8il bundan
qabaq idi dediklərim. Biz böyüdük və kirləndi dünya?
Nə