u Bəkrin ətrafında
toplanan görüb,Əlinin yanına gedir və soruşur: “Bu
nədir?”Əli (r.a) deyir: “Gördüyün kimi.”Üsamə
soruşdu:
“Sən beyət etdin?” Əli (r.a) dedi: “Bəli” (Təbərsi
“İxtisas” səh 50)
Muhəmməd ibn Hüseyn Əli Kəşful-Qita yazır:
“Peyğəmbər (s.a.s) bu dünyadan axirətə köçəndə
Səhabələrin əksəriyyəti hesab etdi ki,Əli (r.a) ya
yaşının az olmasına görə,yada Qureyşlilərin
peyğəmbərlik və rəhbərliyin ancaq Haşim nəslində
olmamasını istəmələrinə görə Xəlifə ola
bilməz.....İnsanlar görəndə ki,birinci və ikinci Xəlifələr
bütün səylərini tövhid kəlməsinin ucalmasına,ordunun
hazırlanmasına,yeni torpaqların fəth olunmasına
yönəldir,özlərinə heçnə götürmür və öz bildiklərini
etmirlər onlara beyət edib,onları dəstəklədilər.”
(“Usulu şia və usuluxa”“Şiələrin və şiə məzhəbinin
əsasları” səh 91)
Sual yaranır ki,niyə beyət bir neçə vaxt gecikdi.Bu
suala İbn Əbil Hədid cavab verir:
“Sonra Əbu Bəkr qalxaraq insanlara müraciət etdi
və
üzr istədi və dedi: “Allah bizləri bu beyətin şərrindən
qorusun.Mən insanlar arasında olacaq fitnədən
qorxdum.Allaha and olsun ki,mən bunda heç vaxt israr
etmədim.Mən üzərimə gücüm çatmayacaq və
məndə o gücün olmadığı öhdəliyi götürdüm.Mən çox
istərdim ki,insanlardan güclü olan bir nəfər mənim
yerimə bu işi alsın.” Əbu Bəkr üzr istədi və
mühacirlər onun üzrünü qəbul etdilər.
Əli və Zubeyr dedi: “Biz sadəcə şura zamanı bizim
çağrılmamamıza görə incimişdik.Amma,biz Əbu Bəkri
hamıdan daha çox bu işə layiq hesab edirik.Çünki,O
Peyğəmbər (s.a.s)-in mağara yoldaşıdır və biz onu
yaxşı tanıyırıq.Hələ Peyğəmbər (s.a.s) sağlığında ona
müsəlmanlara camaat namazında İmam durmağı
buyurmuşdu.” (“Şərh Nəhcul Bəlağa” c.1,səh 132)
İbn Əbil Hədid Abdullah ibn Əuf əl Xuzaidən
rəvayyət
edir: “Xalid ibn Səid ibn əl As Peyğəmbər (s.a.s)-in
Yəməndəki köməkçilərindən idi eyğəmbər (s.a.s)
vəfat etdikdə o Mədinəyə gəldi.İnsanlar artıq Əbu
Bəkrə beyət etmişdilər.Xalid bir neçə gün gecikdi və
beyət etmədi.Günorta vaxtı o Haşim