Sevgi və Ayrılıq gənc cütlüyə baxaraq
zövq alırdılar. Ayrılıq Sevgiyə dedi: -
Mən onları ayıraram,bəhsə girək?
Sevgi dedi: -Gəl belə edək, Mən
onlara bir dəfə yaxınlaşım,sonra qalanı
sənlikdir.Neçə dəfə istəsən sən
yaxınlaşa bilərsən,onda baxarıq sən
onları ayıra bilərsənmi? Ayrılıq
razılaşdı.Sevgi gənc cütlüyə yaxınlaşdı,
onlara toxundu və gözlərinə baxdı:
orda necə qığılcımlar yarandığını
gördü. Kənara çəkildi və dedi: - Mən
işimi bitiridim, indi sənin növbəndir.
Ayrılıq dedi: -Yox,mən indi onlara
yaxınlaşsam da xeyri yoxdur,indi
onların qəlbi Sevgi ilə doludur.Mən
sonra gələrəm. Vaxt keçdi...Ayrılıq bir
gün onların evinə baxdı və gördü ki,
gənc ana qucağında körpəsi dayanıb
oğlanla söhbət edir. Ümid etdi ki,Sevgi
artıq keçib yaxınlaşdı cütlüyə. Onların
gözünə baxanda orda Minnətdarlıq
gördü.Çevrilib otaqdan çıxdı və dedi
sonra gələrəm.Yenə vaxt keçdi.
Ayrılıq yenı bu evə yaxınlaşdı, gördü ki
evdə uşaqlar səs küy salır,kişi işdən
yorğun gəlib,ana uşaqları
sakitləşdirməyə çalışır.Dedi ki indi
mütləq onları ayıra biləcəm,Sevgi və
Minnətdarlıq çoxdan bu evdən
gediblər.Amma onların gözünə
baxanda orda Hörmət və Anlaşılma
gördü.Çevrilib otaqdan çıxdı və dedi
sonra gələrəm.Bir müddət keçdi.
Ayrılıq bəhsi unutmamışdı, Sevgiyə
uduzmaq fikri yox idi. Yenə gəldi,artıq
uşaqlar böyümüşdü, ağsaçlı ata onlara
nə isə izah edirdi,ana mətbəxdə
yemək hazırlayırdı. Onların gözlərinə
baxanda orda İnam gördü.Mən sonra
gələrəm dedi və çevrilib getdi.Bir dəfə
gələndə qoca qarını gözü yaşlı gördü
və fikirləşdi: ''Deyəsən mən
gecikmişəm.Zaman mənim işimi görüb
axı''. Qadının gözlərinə baxdı və orda
Xatirə gördü, Sevgidən,Minnət
darlıqdan,Hörmətdən, Anlaşmadan və
Inamdan bir Xatirə.Yenə bir müddət
keçdi. Ayrılıq bu evi
unutmamışdı.Yenə ora baş çəkdi.
Evdə nəvələr qaçışır, komaninin
qarşısında qoca bir qadın oturub nəsə
fikirləşirdi. Ayrılıq baxdı və düşündü:
əsl mənim zamanım gəlib. Artıq
çoxdan Xatirələri də unudub. Elə
qadının