Bir biri ilə dost olan 2 şeytan uzun
müddətdən sonra görüşürlər.Hər ikisi
xeyli dəyişmişdi. Biri arıq əldən
düşmüş digəri isə şişman,gözlərinin içi
gülürdü. Kefi kök olan şeytan o
birisindən soruşur: -Dostum bu nə
haldır? Zəifləyib əldən düşmüsən.
Əvvəllər heç belə deyildin.Nə dərdin
var? O birisi cavab verir: -Heç sorma.
Bir dərdə düşmüşəm ki,deyiləsi
deyil.Bir adam var nece müddətdir ki,
onun dalınca düşmüşəm.Onu yoldan
çıxarmaq,pis əməllərə alət eləmək
istəyirəm. Amma bu zamana qədər
heç bir şeyə nail ola
bilməmişəm.Bunlar bir yana qalsın nə
vaxtdır yeyib içə bilmirəm. Bu adam
bir yerə addım atdımı, "Bismillah"la
atar;bir işə başladımı "Bismillah"la
başlar; süfrəyə əlini uzatdımı;
''Bismillah"la uzadar..."Bismillah" olan
yerdə mənə xeyir düşməz. O
"Bismillah" deyib əlini süfrəyə
uzadınca süfrədəkilər mənim
boğazımdan keçməz. Mənim
əriməymin, üzülməyimin səbəbi
budur. İNdi sən danış nə olub ki,belə
kökəlmisən? -Mən bir adamın dalınca
düşmüşəm,amma bu adam üçün heç
əziyyət də çəkmirəm. Çünki hərif nə
halal bilir,nə haram.Haqq nədir hüquq
nədir bilmir. Zalım balası əlinə keçəni
bir andaca həzm edir. Yeməyi də
haramdı gördüyü işləri də. Dilindən bir
dəfə də olsun "Bismillah" sözü
eşitməmişəm.Ona görə də kefim belə
kökdü...