yaxşı? Meni buraxma deyib hönkürerek ağlaçağa başlıyır ve Anara dahada sıxılır. Anar onun bu halına dözmür gözleri dolur, başa düşmürdü Günelin niye bele olduğun tek bildiyi o idiki bu deqiqe Günelin ona ehtiyacı var hemde çox.
A-niye bunları deyirsen?
G-qardaşım gelecek Anar. Cavid gelecek meni aparacaq bilirem. Bizi ayıracaq. Men senden ayrı qala bilmeremki. Men sensiz qala bilmeremki. Ne olar meni buraxma. İmkan verme bizi kimse ayırsın. Meni sensiz qoyma Anar.
A-men yanındayam. Heç kim gele bolmez heç kim heç ne eliye bilmez! Bizi heç kim ayıra bilmez! Seni menim elimden heç kim ala bilmez heç kim! Sene söz verirem sonsuzadek bir yerdeyik-Güneli özünden ayırıb-mene bax, gözlerime bax, inan meme Günel seni sevirem. Heç kime vermek fikirimde yoxdu
G-qorxuram yanımda qal getme heç hara
A-qorxma burdayam. Sen gel yat men senin yanında qalacam-deyib Güneli uzandırır
G-sende gel
Anar gülümsünüb onun yanına keçib onu qucaqlayır. Günel başın Anarın sinesine qoyur
G-bilirsen sen yanımda olanda özümü güvende hiss eliyirem.

A-men hemişe senin yanında olacam ve hemişe seni qoruyacam
G-"qoruyucu meleyim"
A-"sevgi meleyim"......
Artıq gece idi.... Günel Anarın sınesinin üstünde Anarda çenesın başına dayayıb onu özüne sıxıb yatmışdılar. Qıraqdan baxanda çox şirin ve mesum görünürdüler. Ama kim deye bilerdiki bu şirin gece onların sevgilerinin son gecesi olacaq.......
Fuad Nerminin işinin qurtarmasın gözleyib evine getirmişdi. Nermin ondam vaxt istemişdi Fuadda razılaşmışdı. Ancaq Fuad Nermine yeni nömre almışdı. Öz nömresinde Nermine vermişdi ve Nermine tapışırmışdıki ona xeber vermeden onsuz heç hara getmesin. Nerminde onla razılaşmışdı. Onlar indiye (geceye) qeder gah danışmış gah yazışmış ve axırki yorulub yatmışdılar.....
Zeyneb Cavidden ayrilib eve yox bir parka getmişdi. Cavidin onla elaqeni keseceyin ona qarşı soyuduğun hesab eliyirdi. Anasına ve atasına qarğışlar yağdırırdı. Parkda ele ağlıyırdıki hamı ona baxırdı. O ise heç kimi vecine

<< 1 2 [3] 4 >>